Duitse obligaties verliezen plek als favoriete veilige haven

Door Stefano Rebaudo

MILAAN, 5 maart (Reuters) - Duitse staatsobligaties krijgen zwaardere concurrentie om beleggersgeld van andere traditionele veilige havens zoals goud dan in jaren het geval was, nu Duitse begrotingsplannen en het afbouwen van posities door de Europese Centrale Bank zorgen oproepen over een onevenwicht tussen vraag en aanbod, wat de rentes hoger kan duwen.

In het jaar van mei 2008 tot mei 2009, terwijl de mondiale financiële crisis zich ontvouwde, was de dollar de opvallende winnaar met een stijging van 14%, gevolgd door de Japanse yen. Maar Duitse Bunds bleven niet ver achter, met bijna 6% prijsstijging — vergelijkbaar met de winst van goud — terwijl de prijzen van Treasuries vrijwel onveranderd bleven en de Zwitserse frank 6% verloor, blijkt uit gegevens van LSEG.

Als we kijken naar de groep van zes klassieke veilige-havenactiva, waaronder de Zwitserse frank, bleven de koerswinsten van Bunds in 2020 achter bij die van goud en de frank tijdens de pandemieschokken op de markten en de uitverkoop in Amerikaanse activa na de ingrijpende tariefaankondiging van president Donald Trump in april, zo tonen de gegevens.

Nog vóór ze deze week werden meegesleurd in de wereldwijde uitverkoop van staatsobligaties — nu de luchtoorlog in het Midden-Oosten en de olieprijspiek de inflatievrees nieuw leven inblazen — waren er al meer tekenen dat Duitse Bunds terrein verloren aan andere veilige havens.

Ze zakten verder weg in die ranglijsten voor koersprestaties, voorbijgestreefd door Treasuries nadat Trumps herhaalde dreigementen om Groenland te annexeren en zijn druk op NAVO-bondgenoten om de defensie-uitgaven op te voeren de aandacht van beleggers opnieuw vestigden op Duitsland’s geplande begrotingsimpuls en een mogelijke schuldgolf.

"Bij elke schok die ons verder die kant op duwt (van meer overheidsuitgaven), zullen Bunds waarschijnlijk minder als veilige haven functioneren dan in het verleden," zei James Bilson, vastrentende strateeg bij Schroders, verwijzend naar Groenland.

“We zijn momenteel enigszins underweight, of feitelijk short, Duitse Bunds ten opzichte van het VK, en ook op absolute basis,” voegde Bilson toe.

Bunds behoren ook tot de laagst renderende obligaties van de grote economieën, met slechts 2,71%, vergeleken met 4,02% voor 10-jaars Treasuries of 4,4% voor Britse gilts, wat ze minder aantrekkelijk maakt voor beleggers die hogere rendementen zoeken, aldus analisten.

DUITSE ECONOMIE NOG ZWAK, GEZAMENLIJKE EU-UITGIFTE IN BEELD

Hoewel economen verwachten dat Duitsland’s geplande fiscale stimulans vanaf 2027 een stevige impuls aan de economie zal geven, kan de groei de rest van dit jaar nog achterblijven. Ondertussen groeit het bruto binnenlands product in sommige Zuid-Europese landen, waaronder Spanje, door en handhaven zij budgetdiscipline, wat leidt tot kredietratingverhogingen.

De Bund-koersen stegen ruwweg in lijn met die van Franse en Italiaanse obligaties tijdens de door technologieaandelen gedreven beursdaling in februari.

De nauwlettend gevolgde premie die beleggers vragen om Italiaanse 10-jaars obligaties aan te houden boven Duitse — de zogeheten spread — schommelde rond 61 basispunten. In januari was die gekrompen tot circa 53 bp, het laagste sinds de zomer van 2008.

De verwachting van meer gezamenlijke EU-schulduitgifte heeft ook obligaties van sterk schuldbelaste lidstaten zoals Italië en Frankrijk gesteund, die al jaren profiteren van de diverse instrumenten die de ECB inzet om ontregeling in nationale financieringskosten te voorkomen. Dergelijke uitgifte zou het mogelijk maken de schuldenlast van de eurozone gelijkmatiger te verdelen.

Deze factoren houden die rentes dicht bij die van Duitsland, wat de outperformance van Bunds heeft beperkt.

"Wat we nu zien is dat de regio tekenen van convergentie vertoont, en dat is meer een reden om te verwachten dat Bunds minder zullen rallyen dan in eerdere tijden (van crisis),” zei Luca Salford, euro-rentestrateeg bij Morgan Stanley.

"We zijn nog ver verwijderd van het opnieuw starten van kwantitatieve verruiming en van zorgen dat andere landen macro-economisch gezien aanzienlijk meer risico lopen dan Duitsland," voegde hij toe.

Nu de ECB de obligatieposities die zij tijdens het COVID-tijdperk via kwantitatieve verruiming heeft opgebouwd laat aflopen, weegt dit ook onevenredig op Bunds, aangezien Europa’s grootste economie het grootste deel van die aankopen leverde.

“Bunds behouden nog steeds een veilige-havenrol, maar na een structurele verandering in de vastrentende markt concurreren ze” met andere veilige-havenactiva zoals de Zwitserse frank en de yen, zei Rufaro Chiriseri, hoofd vastrentende beleggingen bij RBC Wealth Management.

“Nu de ECB niet langer een grote koper is op de obligatiemarkt, neemt het aandeel rentegevoelige beleggers toe, en dat is des te belangrijker voor Duitsland, dat nog altijd voor zo’n 40% van zijn vraag afhankelijk is van buitenlandse beleggers van buiten het eurogebied,” voegde ze toe.

Bron: Reuters. Dit artikel is automatisch vertaald. Bekijk het originele artikel.