Handelsdag: Uitkeringsaanvragen vertroebelen vooruitzicht voor de Fed

Door Jamie McGeever

ORLANDO, Florida, 4 dec (Reuters) - De drie grote indexen op Wall Street bewogen donderdag nauwelijks, terwijl de dollar en de rentes op Amerikaanse staatsobligaties stegen, nadat een verrassend sterke indicator van de Amerikaanse arbeidsmarkt de vraag opriep hoeveel de Fed de rente volgend jaar nog zal verlagen.

Meer daarover hieronder. In mijn column van vandaag kijk ik naar de Amerikaanse consument. Aan de hand van sommige maatstaven zijn de achterstalligheidspercentages zorgwekkend hoog nu de betaalbaarheidscrisis toeslaat. Maar andere maatstaven laten zien dat ze laag zijn, stabiliseren of zelfs dalen. Misschien is het glas halfvol in plaats van halfleeg.

Als je meer tijd hebt om te lezen, hier zijn een paar artikelen die ik aanbeveel om te helpen begrijpen wat er vandaag op de markten is gebeurd.

Belangrijkste marktbewegingen van vandaag

Gespreksonderwerpen van vandaag

* China toont spierballen bij FX-fix

De Chinese yuan is de laatste tijd in een stroomversnelling geraakt, klom naar een 14-maands hoogste ten opzichte van de dollar en brengt het niveau van 7,00/$ in zicht. Maar die indrukwekkende rally moet niet worden verward met een bereidheid in Peking om die ongeremd te laten.

Op donderdag was de dagelijkse fix van de PBOC 179 pips zwakker dan een Reuters-schatting - de grootste afwijking aan de zwakke kant sinds de data beschikbaar zijn in november 2022. En zoals Reuters exclusief meldde, kopen staatsbanken dollars maar gebruiken ze een andere interventiestrategie. Peking zit nog steeds achter het stuur.

* Het ‘claims’-spel

Het aantal Amerikanen dat vorige week een nieuwe aanvraag voor een werkloosheidsuitkering indiende, daalde tot 191.000, het laagste niveau sinds september 2022. In tegenstelling tot de verrassende daling in de eerder deze week gemelde ADP-banen in de particuliere sector, suggereert dit dat de arbeidsmarkt het prima doet.

Dit is historisch. Zoals econoom Phil Suttle opmerkt, is het pas de 9e keer sinds 1970 dat de wekelijkse eerste aanvragen onder de 200.000 zijn gedaald. En 191.000 is vandaag een veel kleiner aandeel van de beroepsbevolking dan in het verleden. Lijkt dit op een arbeidsmarkt die meer renteverlagingen nodig heeft?

* De schelbel van de Fed

Tenzij de PCE-inflatiecijfers over september op vrijdag buitengewoon positief verrassen, zal de Fed vrijwel zeker volgende week de rente opnieuw verlagen. Maar de verdeeldheid van meningen en het aantal dissidente stemmen zullen meer markt­aandacht trekken dan de beslissing zelf.

Er is sinds juni geen unanieme FOMC-stemming geweest, en er zijn in 2025 meer dissidenten geweest dan in welk jaar sinds 1993 dan ook. De FOMC heeft sinds 2019 niet drie of meer dissidenten in een vergadering gehad, en dat is sinds 1990 slechts negen keer gebeurd. Een 7-5 verdeling volgende week zou komende vergaderingen erg interessant maken, vooral omdat meer havikistische regionale Fed-voorzitters in 2026 stemgerechtigd worden.

Het glas met Amerikaanse consumentendelinquenties is halfvol

Jaren van hoge leenkosten en hardnekkige inflatie hebben in de Verenigde Staten een betaalbaarheidscrisis veroorzaakt, maar sommige cijfers over achterstallige betalingen door consumenten suggereren dat het economische plaatje misschien niet zo somber is. 

Vandaag de dag wordt veel gesproken over de zogenaamde ‘K-vormige’ economie: de rijken floreren terwijl de rest amper overleeft. Voorstanders van deze verhaallijn wijzen vaak op de miljoenen consumenten die moeite hebben hun schulden te bedienen, of het nu gaat om creditcards, auto-, studie- of andere leningen. 

Als de arbeidsmarkt blijft verzwakken, zo redeneren zij, zullen inkomens onder druk komen, zullen achterstanden versnellen en zal de economische groei afnemen. In het slechtste geval zou de economie zelfs in een recessie kunnen belanden. 

Met een werkloosheidspercentage dat op het hoogste punt in vier jaar staat en oploopt, is dit een overtuigend argument, zeker nu de vertraging in het aannemen van personeel dreigt om te slaan in daadwerkelijke ontslagen.

En het is waar dat, volgens sommige maatstaven, de achterstalligheidspercentages van consumenten ‘verhoogd’ zijn, zoals de New York Fed opmerkt. Maar volgens andere zijn ze ofwel laag, ofwel aan het stabiliseren na de gestage stijging die volgde op de pandemie. 

„De huishoudensschuld en de schuldendienstkosten blijven laag in historisch perspectief, en de achterstalligheidspercentages op creditcards bleven in 2025 K3 stabiliseren,” schreef Goldman Sachs-econoom Joseph Briggs maandag. 

Inderdaad, op geaggregeerd niveau zijn de betalingen voor de schuldendienst van huishoudens als percentage van het beschikbaar persoonlijk inkomen in de afgelopen kwartalen gestabiliseerd op iets boven de 11%. Dat is lager dan vlak voor de Covid-19-recessie, en, belangrijker, ook onder de niveaus die direct voorafgingen aan de drie eerdere recessies, helemaal terug tot 1990.

Combineer dit met de waarschijnlijkheid van dalende rentes en begrotingsstimulering in het komende jaar, en de vooruitzichten voor de Amerikaanse consument – en, bij uitbreiding, de economie – zouden rooskleuriger kunnen zijn dan gevreesd, zelfs aan de onderkant van de inkomensschaal.

CREDIT WAAR CREDIT VOOR IS

De uitstaande schuld op creditcards in de Verenigde Staten bedraagt ongeveer $1,23 biljoen, ruwweg een kwart van de $5,09 biljoen aan totale huishoudschulden. En de rente op creditcards behoort tot de hoogste van alle leenlasten, met het gemiddelde jaartarief momenteel ruim boven de 20%. 

Toch dalen de achterstanden op creditcards. Eind september stond het geaggregeerde percentage op 2,98%, volgens Fed-data, tegen 3,22% in juni vorig jaar, het hoogste sinds 2011. 

Als je inzoomt, zijn er zelfs bemoedigende signalen voor lagere inkomensdecielen, zegt John Silvia, CEO en oprichter van consultancy Dynamic Economic Strategy. Als je de top 100 banken uitsluit, die doorgaans rijkere consumenten bedienen, liggen de achterstalligheidspercentages op creditcards bij de overige circa 4.000 Amerikaanse commerciële banken onder 7%, tegen een piek over meerdere decennia nabij 8% een paar jaar geleden, constateert hij.

„Achterstanden op creditcards zijn een gevoelige indicator van de kredietcyclus,” zegt Silvia. „Vanuit het perspectief van kleine banken is er geen acuut probleem – gestage economische groei, stijgende huizenprijzen en lagere tweejaars (Treasury-)rentes zijn allemaal positief.” 

Belangrijk is dat lagere rentes ook aan de horizon lijken te liggen, aangezien de Federal Reserve naar verwachting volgende week haar verruimingscyclus hervat. Dit zal uiteraard de rijkste cohorten ten goede komen door de assetprijzen verder op te stuwen, maar het zou ook alle leners moeten helpen door de schuldendienstkosten in zekere mate te verlagen. 

LET OP LOONGROEI 

Inkomensgroei is uiteraard cruciaal om achterstanden in toom te houden, en hier zijn de signalen voorlopig redelijk bemoedigend. Volgens de Atlanta Fed ligt de gemiddelde jaarlijkse nominale loongroei nog steeds boven 4% en is daarmee in reële termen nog positief. 

Dat gezegd hebbende, de inflatie blijft verhoogd, de banengroei is vertraagd en in de stapels gegevens over schuld en achterstanden zijn overtuigende tegenargumenten te vinden over de gezondheid van de consument. 

Zo zijn wanbetalingen op studieleningen sterk opgelopen nadat de 12 maanden durende moratorium op betalingen eind vorig jaar afliep. Deze leningen bedragen $1,65 biljoen, ongeveer een derde van alle niet-hypothecaire huishoudschulden, en de last wordt zwaarder.

Als de arbeidsmarkt verslechtert, zal het schuldenplaatje zeker donkerder worden. Maar zoals de zaken er nu voorstaan, zijn er redenen voor voorzichtige optimisme dat Amerikaanse consumenten hun schulden aflossen, en het ergste zelfs achter de rug kan zijn.

Wat kan de markten morgen in beweging zetten?

Trading Day elke doordeweekse ochtend in je inbox ontvangen? Meld je hier aan voor mijn nieuwsbrief. 

De meningen zijn die van de auteur. Ze weerspiegelen niet de visie van Reuters News, dat onder de Trust Principles staat voor integriteit, onafhankelijkheid en vrijheid van vooringenomenheid.

(Door Jamie McGeever;)

Bron: Reuters. Dit artikel is automatisch vertaald. Bekijk het originele artikel.