De aandeelhouder schreef op 29 april 2023 21:18:
2023 - EMA hoofdkwartier in Europa.
Gaarne onderstaande informatie met uiterste discretie behandelen. Dezelfde discretie, wanneer je de auto een straatje verderop parkeert...
Lena - deel II
Het was een lange, zware reis. Eindelijk is dan toch de grote stad bereikt.
Een miljoenenstad, bruisend van het zakenleven.
Een routebeschrijving heeft Lena niet, instinctief vervolgt ze haar weg door de grote stad.
Onder de ramen door van persbureau Reuters, waar papieren in het rond vliegen, mensen staan op de tafels.
Maar dit alles is niet besteed aan Lena.
De bestemming is bijna bereikt. Aan de overzijde van de straat rijst een imposante toren.
Lena kijkt eens omhoog, zo hoog, daarvan krijgt zelfs Lena een stijve nek.
Eerst nog de straat oversteken. Wat een onrust. Toeterende voertuigen, rennende mensen. Tijd, het meest kostbare bezit van de mensheid.
Lena ziet de taferelen. Arme mensen. Vervreemd van de natuur. Stakkerds.
Eenzaam staat Lena in de lift. Tientallen verdiepingen razen voorbij. Geduldig wacht ze af.
Ping.
Het onnatuurlijke geluid laat Lena even het hoofd bewegen. De lift is tot stilstand gekomen, de deur gaat open.
Enkele zakenlieden kijken recht in twee grote bruine ogen. Als versteend blijven ze staan. De telefoongesprekken vallen stil, alsof het internet is afgesneden.
Instappen is geen optie. Geruisloos sluit de liftdeur. Verder omhoog gaat het.
Comfortabel zit de EMA baas aan het bureau. De benen op de tafel.
Het dure leder kraakt licht wanneer de stoel wat acherover buigt.
Een dure stoel, van Zweedse makelij. Het prijskaartje in de categorie van 3 nullen.
Uiteraard zakelijk opgevoerd, bijna onvindbaar op de balansen tussen de miljarden bedragen.
De stoel geeft een ideale gewichtsverdeling, verkocht onder de noemer 'rustgevend'.
En gewicht moet er verdeeld worden, zo ook deze avond.
De knopen van het overhemd staan strak gespannen, bijna net zo gespannen als de sfeer omtrent enkele documenten die ergens op de tafel liggen.
De restaurantbezoeken hebben hun uitwerking niet gemist. Uitgebreide diners met dure flessen drank.
De dagelijkse gang van zaken, in de kringen waar beslissingen genomen worden. Beslissingen, die zelden overdag worden genomen, maar altijd in de nachtelijke uren.
De man ijsbeert door de kamer. Van het bureau naar de kast en weer terug. Twee bruine ogen onder de deur volgen nauwlettend elke beweging.
Ineens schiet de man iets te binnen. Een gift van een vertrouwde Amerikaanse zakenman uit het verleden. Alleen raadplegen in uiterste noodgevallen had hij gezegd.
Nu, dit is zo'n geval. De EMA baas loopt naar de kast. In een hoek onderin staan wat ongebruikte spullen. Na wat rommelen komt het exemplaar in beeld, het is zorgvuldig ingepakt.
'Made in USA' staat op de zijkant.
Voorzichtig pakt de man het beet en loopt ermee naar het bureau, waar hij het voorzichtig op plaatst.
Wat een gewicht, mompelt de man. Die Amerikanen weten wel wat kwaliteit is.
Zenuwen maken zich van de man meester. Dit is niet de gebruikelijke gang van zaken.
Maar ja, dergelijke forumlieren en lastige beslissingen drijven de man hiertoe.
Hij kijkt eens om zich heen, ben ik hier alleen? Deze gebeurtenissen moeten echt binnenskamers blijven.
Inmiddels is hij er goed voor gaan zitten. Het stemmetje in zijn hoofd wordt weggedrukt. De spanning en nieuwsgierigheid zijn aan het winnen.
Waar Gandalf in het verleden nog wijselijk een doek wierp over het Stenen Oog, zo verwijdert de EMA baas voorzichtig deze doek.
Een gewaagde actie, waarbij het voor velen in het verleden niet goed is afgelopen.
Langzaam bewegen de handen zich naar het bolvormige voorwerp. Een laatste twijfel wordt overwonnen.
Inmiddels liggen beide handen op de bol. En nu? vraagt de man zich af, hoe werkt dit?
De temperatuur van de bol loopt op. De man voelt het. Alle realiteitszin is verdwenen.
Maar er is niets te zien. De EMA baas kijkt nog eens goed, niet beseffend dat zijn handen en de bol inmiddels boven de tafel zweven...
En dan, plotseling gebeurt het. De twee pupillen van de bruine ogen onder de deur worden zo mogelijk nog groter. Er komt muziek uit de bol! Een liedje van Alphaville. "Big in Japan"
Volledig in trance hoort de EMA baas het aan. Wat een teksten.
Inmiddels vervagen de tonen, de bol begint af te koelen. Langzaam komt de man bij zinnen en weet de bol nog net veilig op de tafel te laten landen.
Snel de doek erover, en in de kast ermee. De kastdeur wordt afgesloten, en als een kind betrapt in de snoepwinkel kijkt de EMA baas om zich heen.
Tijd voor een borrel en wat vertier, dit moet even verwerkt worden.
Hij maakt nog enkele aantekeningen en dan is het tijd om te vertrekken.
De bruine ogen zijn inmiddels verdwenen.
De deur wordt zorgvuldig afgesloten. De weg wordt vervolgd naar verdieping -1, de rode handen verborgen in de broekzakken.
Welkom in deze draad Pharming Mei 2023.