Inloggen

Login
 
Wachtwoord vergeten?

Italiaanse verkiezingen omslagpunt voor eurozone?

Italiaanse verkiezingen omslagpunt voor eurozone?

Zondag gaan de Italianen naar de stembus. Sommige waarnemers verwachten dat een verdeelde uitslag het begin van het einde van de zonnige periode voor de eurozone inluidt.

Nog niet zo lang geleden had Europa hoge verwachtingen voor Italië. Met jonge hond Matteo Renzi zou de derde euro-economie eindelijke de weg van structurele hervormingen inslaan. Renzi hield het echter maar drie jaar uit als premier.

Italiaans doolhof

Nu is Italië nog altijd een van de traagst groeiende economieën van Europa en torst het grote overheidsschulden. De Italiaanse schulden bedragen een vijfde van het eurozone-totaal en de overheidsschuld die een Italiaan draagt is aanzienlijk hoger dan die voor een Griek: €35.000 versus €29.000 per hoofd van de bevolking.

De bureaucratie blijft een frustrerend doolhof en lage productiviteit remt hogere structurele groei. Verder blijft het bankensysteem kwetsbaar en zijn het rechtssysteem en hoger onderwijs zorgenkindjes. Corruptie is nog altijd een aanzienlijk groter probleem dan in de rest van West-Europa.

Toch moeten we oppassen voor te veel zwartgalligheid. Op corruptie-vlak heeft Italië behoorlijke stappen gemaakt, zoals ook het meest recente rapport van Transparency International laat zien. Daarnaast werd wat meer lucht gecreëerd in de vaak verstikkende bureaucratie, werd de stroperige arbeidsmarkt gestroomlijnd, verloopt belastinginning ietwat soepeler en is een aantal problematische banken aangepakt.

Nieuwe regering

Een nieuwe regering komt dus niet in een gespreid bedje terecht, maar het is ook zeker geen onopgemaakt, doorgezakt bed dat op instorten staat. Daarbij komt dat de partijen waarover analisten zich het meeste zorgen maken de laatste tijd hun scherpste kantjes afgeslepen hebben.

Berlusconi’s Forza Italia en de populistische Vijfsterrenbeweging matigden hun euro-standpunten en zelfs Lega Nord neemt langzaam maar zeker afstand van het standpunt dat Italië beter af is zonder euro. Dit natuurlijk mede omdat nog altijd een kleine 60% van de Italianen voor de euro is tegenover drie op de tien Italianen die liever verdergaan zonder gemeenschappelijke Europese munt.

Het grootste risico is dus niet dat Italië de Eurozone verlaat, maar dat het land na de verkiezingen onbestuurbaar wordt, omdat geen enkele partij een meerderheid behaalt in het parlement. Of nog erger, dat een rechts-populistische coalitie de dienst gaat uitmaken.

Waarschijnlijkste coalitie

Toch lijkt een brede coalitie nog steeds het waarschijnlijkst. Zeker nadat de leider van de Vijfsterrenbeweging liet weten dat hij eventueel toch bereid is tot (gedoog)steun aan een coalitie, daar waar de beweging eerder categorisch weigerde samen te werken met anderen.

Een dergelijke scenario betekent wel dat Italië wederom op z’n best traag zal zijn met maatregelen die economische groei naar een hoger plan tillen. Dit betekent niet direct dat financiële markten aan de bel zullen trekken, omdat beleggers er toch al vanuit gaan dat weinig klaargespeeld wordt vanuit Rome. Met andere woorden, een dergelijk scenario is ingeprijsd.

De meeste doemdenk-analyses moeten dan ook met een korreltje zout worden genomen. Daarbij moet ik eerlijk zeggen dat ik door schade en schande wijs ben geworden: in 2010 schreef ik in een column over Italië als achilleshiel van de Eurozone.

Doormodderen

Italië kan mede zo lang doormodderen, omdat de grote Italiaanse schuldenlast geen acuut probleem is. Nu omdat de rentes zeer laag staan. Mochten de rentes sterker oplopen, dan is de gigantische overheidsschuld nog altijd een minder groot probleem dan vaak gedacht, omdat de binnenlandse vraag naar overheidsobligaties groot is, de looptijd van obligaties lang is (de gemiddelde maturity is bijna zeven jaar) en vanwege het stijgende overschot op de lopende rekening. Bovendien zijn de schulden van Italiaanse huishoudens laag en stabiel.

Natuurlijk kleven nog steeds risico’s aan de verkiezingen. Als rechts-populisten profiteren van een grote gordijnbonus en een regering vormen, zullen markten zenuwachtig slikken. Net als wanneer de partijen hun onverantwoordelijke verkiezingsbeloftes nakomen met als gevolg dat de overheidsschuld – volgens onderzoek van La Repubblica – verder doorschiet naar boven.

Echter, vooralsnog is het waarschijnlijker dat de Italiaanse stembusgang de spread tussen de tienjarige Duitse en Italiaanse rente niet significant opstuwt en dat dit niet een breekpunt zal zijn voor de huidige trend in de EUR/USD-koers.

Op de langere termijn kan de Italiaanse politiek wel degelijk de katalysator vormen voor oplopende spanningen in de eurozone als de grote partijen onverantwoord blijven omspringen met de overheidsfinanciën en mede daardoor de spanningen tussen de noordelijke en zuidelijke eurolanden toenemen.


Andy Langenkamp is senior politiek analist bij ECR Research en heeft zich gespecialiseerd in de repercussies van geopolitieke en politiek-economische ontwikkelingen op de financiële markten. De informatie in zijn artikelen is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Gerelateerd

eurozone

Volgen
 
Klik hier om dit onderwerp te volgen en automatisch op de hoogte gehouden te worden van het laatste nieuws.

geopolitiek

Volgen
 
Klik hier om dit onderwerp te volgen en automatisch op de hoogte gehouden te worden van het laatste nieuws.

Italië

Volgen
 
Klik hier om dit onderwerp te volgen en automatisch op de hoogte gehouden te worden van het laatste nieuws.

Reacties

Volgen
 
Klik hier om dit forumtopic te volgen en automatisch op de hoogte gehouden te worden bij nieuwe berichten.
9 Posts
Aantal posts per pagina:  20 50 100 | Omlaag ↓
Belske
0
De beurzen worden gewoon omlaag gepraat en geschreven , alles is negatief , iemand zal hier wel zijn voordeel uit halen
theo1
0
Je zal maar een Italiaanse kiezer zijn. Je kan kiezen tussen brandhout, wrakhout en sloophout. De kwaliteit van Italiaanse politici is zowat het laagst van heel Europa en daar is heel wat voor nodig.
Klecram
1
Eerlijk gezegd denk ik dat een het SPD-leden besluit (t.a.v. deelname aan de coalitie) de financiële markten meer in beweging zal zetten dan welke Italiaanse verkiezingsuitslag ook.
Willem29m
0
Wanneer is er ooit sprake geweest van een zonnige periode in de Eurozone? Misschien hooguit tussen 2003 en 2007. Sinds de crisis van 2008 is het gemiddeld genomen niet best in de Eurozone. Dat het nu tijdelijk iets beter gaat dankzij extreem monetair beleid, neemt niet weg dat het fundament onderliggend door en door verrot is. De EU heeft geen enkele toegevoegde waarde tov de EEG en de Euro werkt aantoonbaar voor geen ene meter. Voor Noord Europa is de huidige Euro te goedkoop, voor Zuid Europa te duur. Verschillen zullen er altijd blijven en het zal nooit optimaal zijn voor geen enkel land aangezien we uiteindelijk allemaal verschillende economieën zijn met totaal verschillende kosten per eenheid product. Zuid Europa klimt nu heel langzaam uit het dal, dankzij het extreem monetair beleid, maar als dat zometeen voorbij is, en de markten weer normaal hun werk gaan doen, dan staan de rentes van die landen binnen no-time weer op hoge niveaus. Kwestie van tijd imo voordat we weer een Eurocrisis II krijgen.
taurus86
0
Pas wanneer de EU, 'wonen tegen relatief aanvaardbare kosten' als eerste prioriteit gaat stellen, geloof ik in een toekomst voor Europa.
Al 40 jaar kan geen enkele burger uit zijn looninkomen een huis bij elkaar sparen. En inmiddels zijn voor hem/haar de achterlichten van de 'huizentrein'weer volledig uit het zicht verdwenen.
En dat vinden 600+ Europarlementariërs Normaal.
I rest my case.
Maan Arkenbosch
0
De toekomstige rente is onvoldoende in geprijst in de aandelen/obligaties en de Fed wil de balans ook nog afbouwen.Voorts loopt Trump als een olifant door de financieel-economische porseleinkast. Dan heeft vooral de E.C.B. geen instrumenten meer om een financiële crisis op te vangen.Tenslotte doen de algoritmische internet beleggingen hun vernietigend werk.Ook de milieu-lobby maatregelen, steeds hogere belastingen en vergrijzing zorgen voor klappen op de financiële markten Is Italië de lont in het Kruidvat?
Maan Arkenbosch
0
G.W.Busch heeft in 2002 ook dit grapje uitgevoerd, maar kwam er na grote ontslagen een jaar later weer van terug. De vraag is of China op en stiekeme manier in het vrijgekomen gat springt.Zonder dat de E.U. politiek het echt in de gaten heeft, is China met zijn ontwrichtend systeem van de Zijde straten bezig.(zie mijn eerdere opmerkingen) Thans blijkt dat China, infrastructuur in de Balkanlanden financiert, echter niet het exploitatie risico wil lopen.
Feitelijk is sprake van een soort Chinees imperialisme gelijk een octopus strategie, welke tot doel heeft economische en politieke invloed te verwerven.
Deze invloed ontstaat door de Chinese financieringen en bedrijf nederzettingen/werkgelegenheid en derhalve afhankelijkheid hiervan.
Tegelijk worden distributie centra en goedkope productie middelen ingezet om de eigen landen-productiviteit te ondermijnen.
Ook worden dwars verbanden aangelegd om zo goedkoop technologische kennis te verwerven, welke doorgesluisd wordt naar China.
Vooral worden landen met goedkope arbeidskrachten opgenomen in de Zijde straten, welke ook nog werken met Chinese robots, block Chaim,algoritmische sensors. etc.
Deze landen kunnen beter concurreren dan de Chinezen, aangezien de Chinese levensstandaard aanzienlijk gestegen is en hun arbeidskosten hoger liggen.
Ondertussen zit de E.U. te slapen en zorgt hierdoor op termijn voor spanningen aan de onderkant van de E.U.arbeidsmarkt, c.q. werkeloosheid.
Als uitsluitsel moeten hierdoor de E.U.belastingen verder omhoog, waardoor minder overblijft voor research en investeringen t.d.v. arbeidsplaatsen.
Dat wordt een moeilijke opgave, nu de drukpers exercitie, van de E.C.B. teneinde loopt en de E.C.B. voor meer dan €,3.200 miljard, voornamelijk waardeloze obligaties van schuldenlanden op haar balans heeft staan.
Tenslotte heeft China geld genoeg en wil het zijn enorme deviezen voorraad van $, lozen en van zijn Yuan, een wereld valuta maken zeker nu de V.S. zich wenst te isoleren.
Bonost
0
Sommige dingen zie je juist Maan Arkenbosch, alleen leg je de verbindingen verkeerd.
Allereerst begint China een steeds grotere schuld op te bouwen, omdat zij moeten vasthouden aan een minimale economische groei van 6%. Zij moeten dat om de mensen van de middenklasse te vriend te houden en een toenemende welvaart te garanderen. Tegelijkertijd rijzen de prijzen in de grote steden de pan uit. Om dit te financieren zou 1 van de opties kunnen zijn dat zij Amerikaanse schulden willen laten inlossen. Dit zorgvuldig opgebouwde kapitaal in de afgelopen decennia zullen ze echter niet zomaar inzetten. Eerder verwacht ik dat zij geen nieuwe schulden zullen opkopen. Daarmee wordt de broekriem echt wel strak aangetrokken voor Amerika en dat gaat die Amerikanen pijn doen. Echter waakt men er voor dat de riem niet breekt, want die Chinezen zijn natuurlijk geen dieven van hun eigen portemonnee. China heeft terdege wel zeker Europa te duchten, want zij weten dat de Europese economie, ondanks alle probleempjes heel wat stabieler is dan de eigen economie. Er gaan enorme bedragen naar de infrastructuur en werkgelegenheid, terwijl in Europa op dit moment tijdelijk heel veel geld gaat naar de banken. Inderdaad tijdelijk en zodra dit wordt beheerst zul je zien dat de gelden voor andere doeleinden gaan worden gebruikt. Op dat moment zal Europa de positie van Amerika gaan innemen. Maar nog even terug naar China: de gelden die zij niet gebruiken in Amerika zullen zij nu gaan gebruiken voor het financieren van projecten in Europa. Daarmee proberen zij zichzelf een stabiliteit te verschaffen en ervoor te zorgen voor een stabielere Yuan.
Als Trump zo door gaat zorgt hij ervoor dat de wereld overgaat op een nieuwe munt als handelseenheid. En daarin zie ik wel degelijk een rol voor de sterke Euro en niet voor de Chinese Yuan om bovengenoemde redenen.
9 Posts
Aantal posts per pagina:  20 50 100 | Omhoog ↑

Plaats een reactie

Meedoen aan de discussie?

Word nu gratis lid of log in met je emailadres en wachtwoord

Column door: Andy Langenkamp

Andy Langenkamp is senior politiek analist bij ECR Research en heeft zich gespecialiseerd in de repercussies van geopolitieke en politiek-economische ontwikkelingen op de financiële markten. Naa...

Meer over Andy Langenkamp

Recente columns van Andy Langenkamp

  1. 26 nov Brussel vs Rome: Hanengevecht of... 4
  2. 19 nov Mondiale schaakstukken volop in ... 3
  3. 15 okt EU & May: Knowing me, knowing you 4
Gesponsorde links