Olie versus tech: wisseling van de wacht?

De afgelopen dagen deed zich een opmerkelijk verschijnsel voor op de beurs. Beleggers zijn momenteel bereid meer neer te tellen voor de verwachte jaarwinst van Exxon dan voor de winst van Nvidia.

De koerswinstverhouding van het oliebedrijf bedraagt 20, die van Nvidia 19. Exxon’s concurrent Chevron is zelfs nog duurder met een koerswinstverhouding van 24. Is er sprake van kantelpunt? Is de jarenlange overheersing van Big Tech op de beurs voorbij? Of is dit slechts een tijdelijke opleving van de energiesector nu de oorlog in Iran de voorpagina’s beheerst?

De Magnificent Bears

Feit is in ieder geval dat de Magnificent Seven - Nvidia, Microsoft, Apple, Amazon, Alphabet, Meta en Tesla - dit jaar op een verlies staan van 16%. De energiesector, in de vorm van de de S&P 500 Energy index, staat daarentegen op een winst van 38%.

De Magnificent Seven hebben net als een groot deel van de markt te lijden onder het conflict in het Midden-Oosten. De grote technologiefondsen bereikten echter al voor het uitbreken van de oorlog hun top. Dat was eind oktober. Vervolgens begonnen de twijfels over hun verdienmodel toe te nemen.

De oliesector bereikte zijn historische dieptepunt ten tijde van de coronacrisis. De economie leek tot stilstand te zijn gekomen. Voor een aandeel Royal Dutch Shell werd minder dan 10 euro neergeteld.

Energie is de winnaar

Hoe anders staat de wereld er nu voor. Sinds het dieptepunt van de coronacrisis blijkt de energiesector de beste belegging te zijn geweest. Het rendement van de 22 aandelen uit de energiesector van de S&P 500 bedroeg over de afgelopen zes jaar 37 procent gemiddeld per jaar. Aanmerkelijk meer dan de technologiesector. Met 27 procent gemiddeld per jaar is die overigens wel een goede tweede.

Ondanks de outperformance op de beurs lijkt de reactie van de olie- en gasprijs een maand na het uitbreken van de oorlog nog alleszins mee te vallen. Volgens deskundigen is er immers sprake van de grootste verstoring van de energiemarkt in de geschiedenis.

De olieprijs is sinds het uitbreken van de oorlog met ruim 50% gestegen. Dat valt volgens analisten nog mee. Er zijn immers 17,8 miljoen vaten olie of olie-equivalenten van de markt verdwenen.

Ruime buffers

Deze beperkte prijsreactie is het gevolg van de aanwezigheid van ruime buffers toen de oorlog uitbrak. De strategische oliereserves van het Internationaal Energie Agentschap (IEA) vingen de ergste schok op.

China had ook een behoorlijk omvangrijke oliereserve opgebouwd. Voor het conflict was er sprake van een surplus van zo’n 3 miljoen vaten per dag in de wereld. De olieprijs was voor de oorlog geen reden tot zorg. Sterker nog, de relatief lage prijs werd als een van de voornaamste oorzaken gezien van de gedaalde inflatie.

De buffers zijn inmiddels voor een deel geconsumeerd.  Sancties tegen Rusland en zelfs Iran werden opgeheven. Niet-leden van het IEA, zoals India en Pakistan, voelen de tekorten al aan den lijve. Ook in de rest van Azië is sprake van een serieuze olieschok.

Tankers komen nog altijd aan

Een andere dempende factor was de lengte van de toeleveringsketen. Er gaat nogal wat tijd overheen voordat een olietanker vanuit de Straat van Hormuz bijvoorbeeld de haven van Rotterdam bereikt. De Straat is pas een week of vier gesloten. Schepen die nu Europese havens binnenvaren zijn nog voor het uitbreken van de oorlog vertrokken.

Pas na 10 april ontstaat er een nieuwe situatie. Dan zullen er geen schepen meer uit de Straat van Hormuz in Europese havens arriveren. Onderzoeks- en adviesbureau Rystad Energy verwacht tegen die tijd echte tekorten. De oliereserves en buffers zijn dan verdwenen.

De CEO’s van de grote oliemaatschappijen zijn er niet gerust op. Tijdens hun jaarlijkse conferentie in Houston lieten zij optekenen dat de disruptie veel groter is dan de markten tot op heden hebben ingeprijsd.

Geen lelijk eendje meer

Een terugkeer naar de olieprijs van voor de oorlog verwachten zij zeker niet. "Je kunt niet 20 procent van de olie- en gasvoorraad van de markt halen zonder significante gevolgen", aldus de CEO van ConocoPhillips.

De Straat van Hormuz lijkt de hele wereldeconomie te gijzelen. Zelfs al zou er einde komen aan het conflict, dan nog wordt een terugkeer naar de olieprijs van voor de oorlog niet reëel geacht. De energiesector is niet langer het lelijke eendje op de beurs. 

Deze column maakt deel uit van een partnership tussen IEX en Fintessa Vermogensbeheer. Klik hier voor meer informatie over Fintessa.