Van beleggers
voor beleggers
desktop iconMarkt Monitor

Ontvang nu dagelijks onze kooptips!

word abonnee

Op zoek naar de volgende bodem

Analyse door: Royce Tostrams

Royce Tostrams werkt sinds eind jaren zeventig op de financiële markten, onder andere bij Rabobank, Robeco, IRIS en de ING Groep als hoofd van de afdeling Technische Analyse. Hij heeft eind negentiger jaren de Tostrams Groep opgericht. Dit bureau biedt onafhankelijke beleggingsadviezen op basis van technische analyse voor par...

Meer over Royce Tostrams

Recente analyses van Royce Tostrams

  1. 07:30 Chinese aandelen komen tot rust 2
  2. 30 nov Matig draagvlak onder de Nederlandse beurs 155
  3. 29 nov Olieprijzen veren op vanaf cruciale steunniveaus 100

Reacties

275 Posts
Pagina: «« 1 ... 9 10 11 12 13 14 »» | Laatste | Omlaag ↓
  1. forum rang 7 handyman6 7 maart 2022 17:33
    quote:

    fred optie schreef op 7 maart 2022 17:13:

    [...]

    in de eu haten ze dat toch ook?

    Nou neeFred ,iedereen wil wat anders en richt dan maar weer een partij op,maar dat kan hierro,en je wordt er niet voor opgepakt. Mensen haten van alles ,dat is wel zo....
    Ook zie ik de US niet 123 binnen marcheren hierro,ze zijn wel ff klaar met wereld oppasser te spelen: uit Afghanistan,Syrie,etc
  2. forum rang 4 retsok 7 maart 2022 17:54
    1 president 5 oorlogen dat haalt geen amerikaanse president...

    Waar ben jij . trouwens iemand uitschelden (voor hypocriet) is een teken van onmacht en stupiditeit.

    Poetin doet waarmee hij dreigt. De Russische president heeft een lange geschiedenis van conflicten uitvechten met militair geweld. Poetin de oorlogspresident, in vijf oorlogen.

    Wendelmoet Boersema24 februari 2022, 15:21
    Hoe de grootscheepse aanval op Oekraïne afloopt, weet niemand nog. Maar één ding is zeker: voor Vladimir Poetin is het heroveren van de invloed over Oekraïne zijn allergrootste militaire operatie tot nu toe. Wat leren de eerdere conflicten die hij uitvocht over Poetin, de oorlogspresident?

    Tsjetsjenië – wrede oorlog zonder front
    Het is geen overdreven bewering dat een oorlog Vladimir Poetin in het Kremlin brengt. Het conflict met de opstandige Russische deelrepubliek Tsjetsjenië in de Kaukasus speelt al sinds begin jaren negentig, maar in de nazomer van 1999 start Rusland een grootscheeps luchtoffensief, onder leiding van hun kersverse premier Vladimir Poetin. In 1999 kennen de Russen hem nog niet echt. De introverte oud-spion en Petersburgse politicus krijgt van zijn voorganger Boris Jeltsin het laatste zetje naar de hoogste regionen van de macht. De officiële aanleiding voor de Russische aanval is de inval van Tsjetsjeense militanten in een naburige republiek, en enkele grote bomaanslagen op Russische burgers, die gepleegd zouden zijn door Tsjetsjenen. Vrijwel meteen komen er ook signalen dat het zou gaan om ‘valse vlag-operaties’, uitgevoerd door de Russische geheime dienst FSB. Met als doel de geesten rijp te maken voor een nieuwe oorlog tegen Tsjetsjenië. En dat doel wordt bereikt. Het geeft de populariteit van Poetin, voormalig FSB-directeur, een enorme lift.

    Premier Poetin verklaart in de herfst van 1999 het Tsjetsjeense parlement en regering ‘onwettig’. Hij start een groot landoffensief waarmee Rusland de ‘Tsjetsjeense agressie wil indammen’. Wat volgt zijn gruwelijke maanden vol slepende gevechten, bloedige raketaanvallen en belegeringen. Tot en met de hoofdstad Grozny aan toe, die begin februari 2000 valt, en de geschiedenis ingaat als de meest verwoeste stad op aarde (volgens de VN).

    De chronologie is opvallend. Tijdens de jaarwisseling treedt Jeltsin onverwacht af, en wordt Poetin interim-president. Na de val van de Tsjetsjeense hoofdstad verklaart het Russische leger eind februari 2000 de ‘terrorismebestrijdingsoperatie’ voor beëindigd. Half maart kiest het Russische volk Poetin voor het eerst tot president.

    Niet dat de oorlog in de Kaukasus dan al echt over is. Een jarenlange guerrilla-oorlog volgt, waarbij Poetin vanaf 2001 het gewone leger deels terugtrekt en de vrije hand geeft aan de politie en de geheime dienst FSB. “Een klein hoekje van de hel”, noemde journalist Anna Politkovskaja de regio. Ook mensenrechtenorganisaties rapporteren jaar na jaar de meest gruwelijke schendingen, van martelingen en verkrachtingen tot jarenlange opsluitingen in holen in de grond. Vanwege haar onafhankelijke en onthullende reportages vanuit Tsjetsjenië wordt Politkovskaja in 2006 vermoord, vermoedelijk in opdracht van de FSB. Haar dood symboliseert de verstikkende perscensuur rond het conflict.

    Het Kremlin steekt ondertussen veel moeite in het installeren van een marionettenregime, inclusief regelmatige show-verkiezingen. Voortdurend spreekt Poetin over ‘normalisatie’ van de situatie, terwijl hij aan de andere kant blijft hameren op Tsjetsjenië als centrum van ‘internationaal terrorisme’. Voor dat laatste krijgt hij de handen op elkaar in het westen, zeker na 9/11 én omdat Tsjetsjenen bomaanslagen en gijzelingen blijven uitvoeren in Moskou en andere delen van Rusland. Het Westen bemiddelt meermalen vergeefs, maar zet ondanks kritiek op de mensenrechtenschendingen nooit het sanctiewapen in.

    De oorlog in Tsjetsjenië – 35 maal kleiner dan Oekraïne – kost tienduizenden doden en ‘verdwijningen’, volgens Amnesty ongeveer 30.000. Ondanks Poetins populariteit in eigen land zorgen de doodskisten die terugkeren voor groeiende weerzin tegen oorlogsvoering. Sinds 2009 is het ‘quasi’ rustig in de regio en functioneert er een pro-Russisch bestuur.

    Georgië – de afstraffing
    Het conflict van Poetin met Georgië in 2008 heeft alles te maken met wat vandaag nog steeds speelt: de aspiraties van de voormalige Sovjetrepubliek destijds om toe te treden tot de Navo. De kiem van dit conflict ligt in 2003, als het Kremlin opschrikt van de uitslag van de verkiezingen in Georgië. Een jonge en onstuimige Saakasjvili (gehuwd met een Nederlandse) verslaat de oude pro-Russische president in Georgië. De ‘Rozenrevolutie’ maakt Poetin onrustig en hij krijgt in zijn ogen gelijk met zijn angsten. In 2004 breidt de Navo stevig uit met de toetreding van Oost-Europese landen. In 2008 zet de militaire alliantie de deur op een kier voor Georgië en Oekraïne. De betrekkingen tussen Moskou en het Georgische Tbilisi verslechteren snel.

    In datzelfde jaar besluit Georgië militair orde op zaken te stellen in Zuid-Ossetië, een kleine bergregio die zich al jaren de facto heeft afgescheiden, net als de regio Abchazië waar ook veel etnische Russen wonen. Poetins reactie komt meteen. Russische tanks trekken de Kaukasische bergen over en zelfs verder Georgië in. De invasie gaat vergezeld van een cyberaanval op Georgische netwerken en overheidswebsites. De Russen beschieten Georgische steden als Gori, waarbij de Nederlandse cameraman Stan Storimans omkomt. De EU doet een bemiddelingspoging en Rusland belooft zich terug te trekken. Van sancties tegen Rusland komt het niet.

    Maar eind augustus 2008 zet Moskou de boel op scherp: het erkent de twee Georgische afscheidingsregio’s Zuid-Ossetië en Abchazië. (Zie de parallel met de Oekraïense regio’s in de Donbas.) Poetin heeft daar al langer op gehint, vooral na de westerse erkenning van Kosovo begin dat jaar. Omdat het Zuid-Ossetië nu ziet als apart land, laat het zijn troepen staan. Tot vandaag heeft Rusland er militaire faciliteiten. Hoewel enkele andere landen Rusland volgen in de erkenning, ziet de meerderheid van de VN-lidstaten de regio’s vandaag nog steeds als Georgisch grondgebied.

    Onafhankelijk onderzoek gefinancierd door de EU stelt later vast dat zowel Rusland als Georgië hebben bijgedragen aan escalatie van het conflict. Poetin trekt er ongetwijfeld conclusies uit tot hoever hij kan gaan en hoe hij er internationaal toch mee weg kan komen. Rusland vetoot daarna VN- en OVSE-monitoringsmissies in de gebieden.

    Het conflict van 2008 met Georgië gaat de boeken in als het grootste militaire machtsvertoon van Rusland sinds de Koude Oorlog. Het betekent ook het einde van Rusland als bemiddelaar in dit soort ‘bevroren’ regionale conflicten rond de grenzen van de voormalige Sovjet-Unie, het trekt nu openlijk en militair partij.

  3. forum rang 4 retsok 7 maart 2022 17:54
    Hybride oorlogsvoering – harde lessen
    Hoe langer Poetin aan de macht is, hoe zekerder hij zich voelt. In eigen land herwint hij de macht over de economie, de pers en het parlement. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Wie tegensputtert, krijgt te maken met steeds hardere en geavanceerdere methodes. In 2007 is er de eerste grote cyberaanval op buurland en voormalige Sovjetrepubliek Estland (Navo-lidstaat sinds 2004). Vanuit servers van de Russische overheid worden computersystemen van het Estse parlement, ministeries, banken en media bestookt. Directe aanleiding is de omstreden verplaatsing van een oud Sovjetmonument in de hoofdstad Tallinn. Rusland blijft de kunst van digitale oorlogsvoering, met desinformatie en trollenlegers, verder perfectioneren, vooral tijdens westerse verkiezingen.

    Politieke tegenstanders krijgen directe en vaak dodelijke aanvallen te verduren. Een direct verband met het Kremlin valt zelden te bewijzen, maar de hand van Russische geheime diensten is zichtbaar. In de loop der jaren neemt de brutaliteit van dergelijke aanvallen toe. In Oekraïne krijgt de pro-westerse presidentskandidaat Joesjtsjenko in 2004 zuur in zijn gezicht gesmeten, hij overleeft. Critici die vertrokken zijn naar het buitenland worden vermoord, zoals de oud-spion Litvinenko in 2006. In eigen land zijn de herhaalde aanvallen – ook met rechtszaken – op Aleksej Navalny het bekendst. Liberaal politicus Boris Nemtsov, van de steeds onmachtiger parlementaire oppositie, wordt in 2015 aan de rand van het Rode Plein met een schot omgelegd. En de lijst is langer.

    Bij de huidige aanval op Oekraïne zal Rusland ongetwijfeld deze hybride tactieken en digitale aanvalsmiddelen gebruiken.

    Muurschildering in Simferopol op de Krim, het Oekraïense schiereiland dat in 2014 werd geannexeerd door Rusland. Beeld ANP, Pierre Crom
    Muurschildering in Simferopol op de Krim, het Oekraïense schiereiland dat in 2014 werd geannexeerd door Rusland.Beeld ANP, Pierre Crom
    De Krim – restoratie van een rijk
    Eind februari 2014 verschijnen ‘groene mannetjes’ op de Krim en wappert de Russische vlag op overheidsgebouwen. De openlijke inname door Rusland van dit Oekraïense schiereiland markeert een belangrijke stap in Poetins wijze van oorlogsvoering. Voor het eerst eigent Rusland zich ongehinderd een groot grondgebied toe, met een beroep op historische, imperiale claims. In Sovjettijden werd het schiereiland geschonken aan Sovjetrepubliek Oekraïne, als vriendschappelijk gebaar. Na de val van de Sovjet-Unie levert dat problemen op vanwege de grote Russische marinebasis in Sebastopol op de Krim, waarover beide landen afspraken moeten maken. De Krim probeert ondertussen sinds 1991 al onafhankelijk(er) te worden van Kiev.

    De argumenten die Poetin voor zijn invasie gebruikt: bescherming van etnische Russen en van de Zwarte Zeevloot. Wat direct voorafgaat: de revolutie en machtswisseling in Kiev. Eind 2013 weigert de pro-Russische Oekraïense president Janoekovitsj om een ‘vriendschapsverdrag’ met de EU (de associatieovereenkomst) te tekenen. Demonstranten gaan de straat op voor Europese integratie, en hun protesten groeien uit tot verzet tegen de regering. Het leidt tot bloedige gevechten, opstanden in verschillende steden en uiteindelijk de vlucht van Janoekovitsj naar Rusland. Overal wordt afgerekend met de laatste symbolen en Lenin-beelden uit de Sovjettijd. Moskou ziet de regime-wisseling en nieuwe verkiezingen als illegaal.

    De onrust slaat over naar de Krim, dat zich verzet tegen de machtswisseling in Kiev. In het oosten van Oekraïne ontbrandt een afscheidingsoorlog, opgestookt door Rusland.

    De Russische inname van de Krim en daarmee de schending van de soevereiniteit van Oekraïne leidt tot felle internationale veroordelingen. Voor het eerst stellen de EU en de VS sancties en handelsbeperkingen in, tegen personen en voor bepaalde sectoren zoals technologie voor de oliesector. Rusland laat de jaren daarna zien – als het conflict in Oost-Oekraïne voort suddert – prima met deze sancties te kunnen leven.

    null Beeld ANP, AFP
    Beeld ANP, AFP
    Syrië – terug op het wereldtoneel
    Met zijn militaire inmenging in de burgeroorlog in Syrië neemt Poetin in 2015 een enorme gok. En hij wint. Het conflict is dan al enkele jaren gaande; 2015 is ook het jaar dat honderdduizenden Syriërs naar Europa vluchten. Vriend en vijand waarschuwt Rusland als het zich eind dat jaar militair aan de zijde van de in het nauw gebrachte Syrische president Assad schaart. Dit zouden wel eens Vietnam-achtige toestanden kunnen worden voor het Russische leger, klinkt het.

    Internationaal komen er wel negatieve reacties op de Russische inmenging, maar de gevolgen voor Moskou zijn beperkt. Een Vietnam wordt het niet, omdat Rusland het vuile werk op de grond laat opknappen door het regeringsleger en pro-Syrische milities. Dictator Assad zit er vandaag de dag nog, mede dankzij Poetins steun.

    Voor Poetin betekent de oorlog in Syrië een terugkeer op het wereldtoneel, als militair – en diplomatiek – speler van formaat. Bij eerdere westerse invasies in Irak en Libië speelt Rusland nog nauwelijks een rol. Voor het Kremlin spelen bovendien allerlei complexe belangen mee. Zo is het Midden-Oosten een belangrijke afzetmarkt voor Russische wapens. Rusland herdefinieert en verstevigt ook zijn positie tegenover Navo-lidstaat Turkije, die vaak een tegengestelde positie inneemt in Syrië.

    Syrië betekent ook een zeer grootschalige praktijkoefening voor het Russische leger en de luchtmacht. Die ervaring neemt Poetin mee naar Oekraïne.

  4. [verwijderd] 7 maart 2022 18:03
    man man man van beleggen geen verstand en nu dit.

    leer je geschiedenis eens goed.

    ik haak af toe maar .

    niet janken nu...

    oorlog is verchrikkelijk maar om nu de russen de chuld te geven??? beetje heel erg simplistisch zeg.

    verdiep je eens in het conflict..

    je kan de russen best de chuld geven maar net doen alsof het uit het niets komt is redelijk idioot.

    8 jaar lang hebben de russen het geprobeerd.

    maar oke.. laat maar ik haak hier af.

  5. Stock Exchange Monkey 7 maart 2022 18:51
    quote:

    fred optie schreef op 7 maart 2022 18:03:

    man man man van beleggen geen verstand en nu dit.

    leer je geschiedenis eens goed.

    ik haak af toe maar .

    niet janken nu...

    oorlog is verchrikkelijk maar om nu de russen de chuld te geven??? beetje heel erg simplistisch zeg.

    verdiep je eens in het conflict..

    je kan de russen best de chuld geven maar net doen alsof het uit het niets komt is redelijk idioot.

    8 jaar lang hebben de russen het geprobeerd.

    maar oke.. laat maar ik haak hier af.

    Fred mij is geleerd;

    WAAR TWEE KIJVEN HEBBEN TWEE SCHULD!

    &

    RUZIE MAKEN IS MAKKELIJKER DAN HET GOED MAKEN!

    En ik twijfel er totaal niet aan dat jij deze situatie als prettig ervaart, zoals ook geschreven in je berichten ‘het is een vreselijke situatie’
  6. forum rang 5 Five_Million_Euro_Man. 7 maart 2022 19:15
    quote:

    b.west.invest schreef op 7 maart 2022 18:24:

    [...]

    Top , gefeliciteerd.
    Delen door 4 , maar ook dik tevreden .
    Jij ook gefeliciteerd. Het is je gegund na al die jaren. Eindelijk, de volhouder wint...

    Edit: jammer van lonely wolf, dat die altijd zo overdreven doet. Ik mis hem wel ;-§

    Wolfje, kom maar terug man!

    Misschien moeten we een nieuwe neutrale naam voor hem zoeken, forum?

    Ik denk aan: TEDDY BEAR 2022 ;-)

275 Posts
Pagina: «« 1 ... 9 10 11 12 13 14 »» | Laatste |Omhoog ↑

Meedoen aan de discussie?

Word nu gratis lid of log in met je emailadres en wachtwoord

Lees verder op het IEX netwerk Let op: Artikelen linken naar andere sites

Gesponsorde links