Staat er iets groots te gebeuren?

Staan we voor een kantelmoment? Markten zijn fijngevoelig om te anticiperen op ontwikkelingen. William De Vijlder, CIO Strategy and Partners en bestuurder bij BNP Paribas Investment Partners, gaat in zijn blog in op de teleurstellende emissie van Duitse staatsobligaties vorige week. Hij laat zes mogelijke verklaringen de revue passeren voor de stokkende belangstelling voor het Duitse schuldpapier.

1. de ‘animal spirits’ theorie, beleggers zouden er om wat voor onverklaarbare reden geen zin in hebben gehad.
2. de ‘wake-up call’, grote beleggers vrezen geven een signaal af dat het zoeken naar een oplossing lang genoeg geduurd heeft.
3. de ‘panic mode’, vrees voor besmetting en een diepe recessie, waardoor Duitsland averij gaat oplopen
4. de inflatiehaviktheorie, ofwel Duitsland geeft toe en er komen eurobonds, ofwel de ECB wordt een koper in laatste instantie. Maar Van Vijlder acht dit, gezien de recente uitspraken van Merkel en Dragi, niet erg waarschijnlijk.
5. de kantelmomenttheorie, de markten voelen aan dat een definitieve oplossing nabij is.
6. de ‘genoeg is genoeg’ theorie, beleggers zien af van Duits schuldpapier, vanwege de negatieve reële coupons.

De laatste verklaring valt voor hem af, Van Vijlder ziet zelf drie redenen als verklaring voor de veranderde houding onder beleggers.

1. een Japanscenario voor de eurozone of Duitsland raakt buiten beeld. Deflatiegevaar en dalende rentetarieven lijken niet waarschijnlijk.
2. beleggers hebben al voldoende belegd in de Duits schuldpapier als veilige haven
3. men rekent op korte termijn op positieve ontwikkelingen in de crisisbestrijding. Een voorzichtige anticipatie daarop is minder Duits schuldpapier te komen en het geld op korte termijn te plaatsen.

Markten zijn fijngevoelig om te anticiperen op ontwikkelingen. De Vijlder denkt dat de gebeurtenissen van afgelopen week mogelijk suggereren dat beleggers menen dat we dichter bij een kantelmoment komen. Gezien de recente commentaren lijkt dit op zijn minst optimistisch, maar ook geldt dat als de nood het hoogst is men met grote inspanningen bereid is meer water bij de wijn te doen. Laat ons nu maar hopen dat zelfs dit niet te optimistisch blijkt.