Ik ben lui, maar goed

Of is het geluk? Of het mazzel of wijsheid is, dat oordeel laat ik aan u over. Ik hoor graag uw commentaar. Ik las de Wall Street Journal (WSJ), waarin een andere verklaring stond: ik ben lui volgens de krant…

Itchy-trigger-finger-funds
Dat klopt, ik probeer het aantal transacties zo beperkt mogelijk te houden. Ik heb geen vrienden bij de banken, want ik vergeef niet veel orders. Dan maak ik kosten en daar schieten mijn klanten niets mee op. Volgens het artikel in de WSJ presteren de hyperactieve, itchy-trigger-finger-funds-beheerders zo slecht, omdat ze voor iedere scheet in de weer gaan.

Dat klinkt onlogisch. Je verwacht dat die goed geïnformeerde beleggers overal als eerste bij zijn en veel geld verdienen. Dat is niet zo. Het artikel in de WSJ haalt een onderzoek aan van Morningstar onder 5.200 beleggingsfondsen. Wat blijkt? Hoe meer beheerders handelen, hoe slechter hun rendement. Hieronder ziet u een staatje met de uitkomsten.

Volgens een onderzoek van onderzoeksbureau Lipper betaalt een fonds gemiddeld per jaar 0,46% aan transactiekosten. Dan wordt er nog geen rekening gehouden met de effecten die transacties op de koersen hebben. Ofwel, als een beheerder bijvoorbeeld aandelen Scala verkoopt, wordt de koers negatief beïnvloedt en vice versa.

NB: De rendementen zijn jaarlijkse rendementen

Passieve beleggers
Helaas zijn deze kosten volgens de WSJ niet de enige reden voor het verschil in rendement. Rest slechts de verklaring dat die beheerders, die zo nodig de hele tijd in en uit moeten stappen, waarschijnlijk ook de verkeerde aandelen kopen. Brokers maken hen natuurlijk de hele dag gek, door ze vertellen dat ze in en uit aandelen moeten.

Door al die ruis zien ze de echte koopjes niet meer. Opvallend genoeg zijn deze twee redenen ook precies die verklaringen waarom actieve, particuliere beleggers het slechter doen dan hun passieve collega’s. Dit onderzoek en hoe deze vork in de steel zit, kunt u nalezen in mijn boek Centen en sentiment.

Eens te meer een wijze les, dat om veel geld te verdienen u juist niet te veel moet handelen. Of, zoals Stanley Kroll het eens zei: “Money is made by sitting. Not by trading.”