Ik vind het moeilijk te begrijpen eerlijk gezegd. Je stelt je gaat een verbintenis aan voor onbepaalde tijd. Dus als dan wordt opgezegd heeft de ander recht op vergoeding.
Onbepaalde tijd = in jouw geval tot aan pensioenleeftijd. right?
Vergoeding is een kant uit.- de werknemer die opzegt betaald niets, right?
Ieder jaar wordt de prijs onderhandeld, daar doen we het mee. We kijken dus vrijwel nooit verder dan 12 maanden vooruit. Ik ben ervan overtuigd dat niemand echt een soort van levenslang (levensloop) contract aangaat. Zo'n situatie kan zich wel voordoen, maar als die intentie er werkelijk is zou men toch meer zaken inbouwen. Ik kan me voorstellen dat je afspreekt , je begint. je krijgt ervaring, je deelt je ervaring, je bouwt af en maakt plaats en zorgt voor een waardige ingewerkte vervanger.
Dat is een soort levensloop. Daar hoort dan ook telkens een andere passende vergoeding bij. Meestal gaat het niet verder dan , je begint,wat zijn de promotie kansen. M.a.w. de levensloop kent slechts 1 richting, meer werk meer salaris etc.. andersom minder werk meer verantwoordelijkheden delen overdragen houdt nooit in minder verdienen.
Contracten zonder de mogelijkheid in te leveren zijn eenzijdig.
Ik heb daar moeite mee. De rechter niet die kijkt slechts naar de positie van de werknemer. Niet alleen qua geld maar ook de voorwaarden. Werknemers hebben een verplichting tot 40 uur werken. Vaak is dat minder dan 40 uur. De werkgever kan niet eisen dat men langer werkt. Eenmaal een 36 urige werkweek afgesproken is het zo. Dus terug naar 40 kan niet. Terug in geld kan ook niet. Dat zouden dan bindende afspraken zijn, ik vind dat nogal iets. Zeker in het licht van redelijkheid en billijkheid.
Hoe moet ik het volgens jou dan uitleggen.?