Gisteren moest ik in verband met deze draad eventjes denken aan de Joden in Duitsland anno 1934. Wie goed oplette, wie het gebeuren in Duitsland goed volgde, nam de moeilijke, zware stap: Hij verliet met medeneming van zijn halve hebben en houden Duitsland. Achteraf bleek een hoog percentage nog verkeerd gehandeld te hebben, want ze verhuisden van Duitsland naar Nederland, België , Frankrijk en kwamen 10 jaar later alsnog in een concentratiekamp of nog erger in een gaskamer. Maar er waren er ook bij die naar Australië , Zuid-Amerika, ja zelfs naar de USA en Canada gingen hoewel men daar overal niet erg toeschietelijk was. Zeg maar gerust: Zeer afwijzend. Maar deze Joden namen, achteraf gezien, de beste beslissing uit hun leven.
En zo kijk ik nu ook wel eens naar al die ontwikkelingen in diverse Europese landen. De politici en de bankiers hebben er met elkaar een klerezooi van gemaakt. Gigantische schulden opgebouwd. De controlerende instanties als de Centrale banken van al die landen faalden volledig. Maar aan het eind van tientallen jaren volstrekt wanbeheer, hebben diezelfde politici wel een oplossing: Halen, waar nog iets te halen valt.
En dan zijn er nog mensen die verbaasd zijn dat er weer andere mensen zijn die dat NIET accepteren: 40 jaar of nog langer hard werken, iets overhouden na een arbeidzaam leven en dan.....nou gewoon lekker democratisch...inleveren hè....omdat wij democraten ( in de meerderheid) dat zo voor jullie beslist hebben.
Tja, jullie kunnen dat wel zo beslist hebben, maar er zullen altijd mensen zijn die vinden dat ze meer dan genoeg betaald en afgedragen hebben en voortaan al hun energie gebruiken om niet nog meer geplukt te worden. Dat noem ik gezond verstand en heel invoelbaar.
Oftewel: je niet figuurlijk naar de slachtbank laten leiden, waar de Joden letterlijk naartoe geleid werden. Het kost wel moeite, energie. Maar hopelijk loont het.
Peter