Vorig weekend schreef Burton Malkiel een stuk in de Financial Times over de obligatie bubbel. Dit is al het derde achtereenvolgende jaar dat hij over het onderwerp schreef. In de tussentijd is de bubbel alleen maar groter geworden. Zijn stelling is dat obligaties veel te duur zijn. Ik vind het wel stoer dat Malkiel opnieuw waarschuwt, ondanks het feit dat hij de vorige twee keer geen gelijk heeft gehad.
Twintig procent
Of is het misschien beter om te zeggen dat hij nog geen gelijk heeft gehad. Als u zijn eerste advies had opgevolgd dan had u met tien-jarige treasuries ruim twintig procent gemist. Dat is veel in een kleine twee jaar tijd. Sterker nog, voor obligaties is dat heel veel. In dezelfde had u in Amerikaanse aandelen in deze periode 27% rendement gemaakt. Dat alles in Amerikaanse dollars natuurlijk.
Klik op de grafiek voor een grote versie
Maar beleggen is vooruitzien. Als de koersen verder gestegen zijn en dus de rente verder gedaald, is de kans dat je gelijk krijgt alleen maar groter geworden.
Malkiel zegt dat iedereen al uit aandelen naar obligaties is gevlucht. Sinds 2008 is 1.000 miljard dollar van aandelen naar obligaties gestroomd. Dat verklaart waarom obligaties zo duur zijn en aandelen zo goedkoop.
Debt/GDP ratio
Een andere reden waarom hij zich zorgen maakt over de obligatiekoersen zijn de onderliggende fundamentals. De Amerikaanse staatschuld neemt immers flink toe. Dit hoeft geen probleem te zijn. Immers aan het einde van de tweede wereldoorlog bedroeg de debt/GDP ratio ook 122% en in 1980 was dat nog maar 33%. Dat kwam volgens Malkiel omdat de rente heel lang kunstmatig laag gehouden werd. Inflatie en economische groei deden de rest.
De obligatiebeleggers leden het meeste pijn. Ik heb het even opgezocht inde Shiller data. In deze periode gingen de winsten van de beursgenoteerde bedrijven met een factor vier omhoog, gecorrigeerd voor inflatie. De koersen met een factor twee. En de rente van twee procent naar twaalf procent.
Klik op de grafiek voor een grote versie
Dividendaandelen
Malkiel adviseert om ver weg van obligaties te blijven. Met een rente van 1,5 procent gaat u als belegger erg teleurgesteld worden. U moet maar gewoon in aandelen blijven. Met name goede dividendaandelen zoals AT&T met een dividendrendement van vijf procent. Dat is voor Amerikaanse begrippen inderdaad nog steeds erg hoog, ondanks de recente daling.
Verder kunt u volgens Malkiel het best in Emerging Markets te beleggen. Betere fiscale discipline, lage schulden ratio’s en jongere bevolking. In 2007 waren Emerging Markets tien procent duurder dan de Westerse wereld. Op dit moment zijn ze tien procent goedkoper. Malkiel hoort de verhalen over de ‘death of equities’ aan en weet dat hij op lange termijn gelijk krijgt. Maar wat is lange termijn voor iemand die bijna 80 is?
Corné van Zeijl is senior portfolio manager bij SNS Asset Management, waar hij verantwoordelijk is voor het SNS Nederlands Aandelenfonds. Van Zeijl schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Professioneel houdt hij posities aan in de meeste grote Nederlandse beursfondsen. Een overzicht van de over- en onderwegingen vindt u hier. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.
Haha...maar wij zijn nog geen 80!
ik ken een heleboel zgn. analisten die het keer op keer fout hebben. dat is niets nieuws.
de koers van een obligatie is niets anders dan een afspiegeling van de vraag naar geld. nu is er geen vraag naar geld maar een overvloed wat dus een lage rente betekent en dus hoge obligatiekoersen. als de economie weer gaat aantrekken wordt het geld weer duurder en zakken de obligatiekoersen.
Laten we het A.U.B. niet moeilijker maken dan het is.