Het artikel maakt duidelijk dat schulden bij een economie noodzaak zijn. Prima als deze schulden bijdrage aan een verhoging van de productiviteit. Helaas en dat moet wel gezegd worden, gaat het hier vooral om schulden die geen enkele toegevoegde waarde voor de economie opleveren. Een betere naam hiervoor is potverteren en wel de pot van onze jeugd. Deze jeugd krijgt namelijk de pijn van deze schulden op haar schouders. Maar wat maakt dat uit, zolang wij het maar goed hebben, de maatschappij is verhard en er is geen enkele solidariteit meer (kijk maar naar het AOW akkoord). De huidige generatie zal ten kosten van alles de macht willen behouden en daarbij hoort een levensstandaard zoals we al jaren kennen. Niks broekriem aanhalen, gewoon doorgaan met potverteren en na mij de zondvloed. Dit beeld zie je niet alleen in Griekenland, waar op schandalige manier is geparasiteerd (dit kan je toch niets anders noemen). De roep naar potverteren komt nu ook uit Frankrijk, meer schulden, zodat de huidige generatie nog een paar mooie jaartjes kan leven. Het is 100% duidelijk dat het welzijnsniveau zo'n 30% zal dalen en misschien wel meer. Wanneer dit gaat plaatsvinden en in welk tempo is afhankelijk van de keuze die gemaakt worden. Het meest voor de hand liggend scenario is dat in plaats van bezuinigen (niet gewenst door de burgers en politiek afgestraft) de geldpers gaat draaien om het tekort aan te vullen. Als dit niet te extreem gaat, zeg 10% per jaar verruimen kunnen we nog wel een jaar of vijf tot tien doorgaan. Wordt men geheel krankzinnig en gaat de geldpers op volle toeren draaien, zeg 50% per jaar dan valt het doek ook vrij snel. Hoe dan ook uiteindelijk blijft de bevolking met een welzijnsachterstand van minimaal 30% zitten om weer te kunnen concurreren en weer een prikkel te geven aan al diegene die nu uit de ruif vreten. De geschiedenis herhaalt zich wederom.