Toen ik nog bij de Robeco-effectenbank werkte had ik daar een bijzondere baas, waar ik nog altijd veel contact mee heb. Hij heeft met beleggen zoveel verdiend dat hij zelf zijn pensioenleeftijd kon uitkiezen.
Een van zijn stelregels was dat je aandelen moest kopen na een devaluatie. In Europa had je die toen nog. De verklaring achter deze strategie was simpel:
Een devaluatie zorgt voor angst en dus zijn de koersen laag. En dat terwijl de kans op een volgende devaluatie juist een stuk vooruit geschoven is. Dus het risico wordt kleiner, maar het risicobesef en dus de risicopremie wordt groter.
Zeg maar beleggen à la Buffett. Hij ging ook in orkaanverzekeringen, nadat er flink wat orkanen in de Verenigde Staten waren geweest. Terwijl veel concurrerende verzekeringsmaatschappijen er juist mee stopten. En dat terwijl de verzekeringspremies fors waren gestegen.
Naast deze beleggingstechnische aspecten van een devaluatie is er op zo’n moment ook iets fundamenteels aan de hand. De concurrentiepositie van zo’n land wordt een stuk beter, waardoor de bedrijven meer winst gaan maken.
Bovendien is de inflatie in deze landen groter, waardoor de winsten harder stijgen. En stijgende winsten betekent stijgende koersen.
Zwakke valuta
Nu werd er een tijdje geleden in de Financial Times ook over deze strategie geschreven. Voor diegene die het na willen lezen, het verhaal staat in de FTFM-bijlage van 5 maart. Het staat in het Global Investment Returns Yearbook 2012.
Conclusie van het onderzoek is: u moet in zwakkevalutalanden beleggen. De professoren van de Londen Business School of Economics hebben dit sinds 1900 onderzocht en zij vonden uit wat mijn oude baas al lang wist.
Als je de aandelen van de landen met de zwakste valuta neemt verdiende je het meest . In de periode 1900 tot en met 2011:
- 16,2% voor landen met de zwakste valuta
- 9,1% voor de landen met de sterke valuta
In de periode 1972 tot en met 2011:
- 30,1% voor landen met zwakste valuta
- 14,4% voor landen met gemiddelde valuta
- 11,1% voor landen met de sterkste valuta
Klik op de afbeelding voor een grote versie
Er zijn in totaal 83 landen onderzocht. De rendementen zijn allemaal teruggerekend in dollars, dus ze zijn al gecorrigeerd voor de zwakke valuta. Nu is het van te voren moeilijk te bepalen welke valuta zwak zal zijn.
Wie zijn zwak?
Maar de heren professoren hebben simpelweg gekeken naar de zwakste valuta over de voorafgaande vijf jaar. Het effect was zelfs in de obligatiemarkt te zien, zij het in veel beperktere mate.
Blijven er natuurlijk nog steeds wat bezwaren over. In de bestudeerde periode was er nog geen euro. Met de euro zijn het aantal mogelijkheden om van deze strategie te profiteren sterk beperkt. Maar vooruit, ik ben een groot voorstander van de euro en hoop dus dat deze mogelijkheden nog even beperkt blijven.
In het rapport staan ook nog even de zwakste valuta sinds 2000, zodat u weet waarin in u zou moeten beleggen. Het zijn Turkije, India, Mexico, Zuid-Afrika en Rusland. De euro behoort nog steeds tot het groepje sterkere valuta.
Als toetje wil ik u nog even de totale rendementen van Nederlandse beleggingen sinds 1900 geven, ook hetzelfde rapport:
- aandelen leveren 7,9% per jaar
- obligaties 4,5%
- deposito’s 3,6%
U levert 3% per jaar in aan inflatie.
Corné van Zeijl is senior portfolio manager bij SNS Asset Management, waar hij verantwoordelijk is voor het SNS Nederlands Aandelenfonds. Van Zeijl schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Professioneel houdt hij posities aan in de meeste grote Nederlandse beursfondsen. Een overzicht van de over- en onderwegingen vindt u hier. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.
Helaas wordt je extra rendement door te beleggen in een zwakke munt weer teniet gedaan door de extra inflatie van die munt.
Altijd lachen met Corné.
Gaat misschien op voor koerswinsten, maar vraag me af, Geldt dit ook de algeneme welvaartsontwikkeling van een land?
Als je goed gelezen had, had je gezien dat de koersen al waren teruggerekend naar $, dus het valuta-effect is er uit. Bovendien, als je als Amerikaan belegt in Mexico, heb je niks te maken met de inflatie in Mexico. Maar je profiteert wel van het extra rendement.
conclusie: als je meer risico neemt heb je een hoger rendement (op lange termijn) .
Mooi voorbeeld voor interessante opbrengsten is Vietnam. Wisselkoers met USD stabiel en maanddeposito's met 13% rente (op jaarbasis uiteraard). Inflatie in Vietnam is hoog maar als je er niks uitgeeft maakt dat weinig uit. Je wisselt je Dongs gewoon weer in voor USD.
Altijd lachen met Corné.
Om de mythe in stand te houden dat beleggen in aandelen op de lange termijn altijd meer oplevert dan een spaarrekening moet hij nu al tot 1900 terug om een gunstig cijfer voor aandelen te kunnen geven.
Corné, vergeet niet ook eens de rendementen op aandelen van de laatste 10 jaar of 15 jaar te geven, voor de beleggers met een iets kortere beleggingshorizon?
:-)