Gaat woensdag 30 november 2011 de geschiedenisboeken in als de datum waarop de financiële crisis onder controle werd gebracht? Het is beslist een unicum te noemen dat de belangrijkste centrale banken in de wereld gezamenlijk en tegelijkertijd maatregelen nemen om de beschikbaarheid van liquide middelen in het financiële systeem te vergroten.
De eerste reactie is, gezien de sterke koersstijgingen op de aandelenmarkten, ronduit positief. Het is aan de andere kant naïef om te veronderstellen dat daarmee alle problemen ineens onder controle zijn. De laatste weken wordt wereldwijd koortsachtig gewerkt aan een herstel van het tanende vertrouwen van beleggers.
Cultuuromslag
Ik meen dat deze gezamenlijke actie een belangrijke stap in de goede richting is. Een tweede stap zou eruit kunnen bestaan dat de vangnetten onder acute probleemgebieden als Griekenland en Italië worden strak getrokken. De aanstelling van de technocraten Lucas Papademos en Mario Monti was een eerste indicatie dat echte hervormingen in combinatie met gerichte bezuinigingen niet langer als mediterrane wishful thinking behoeven te worden beschouwd.
Wat intussen ook zonneklaar is, is dat herstel een lange periode zal vergen. Je kunt van nieuwe bezems niet verwachten dat ze op stel en sprong ernstig vervuilde staatsbegrotingen schoonvegen. Voor hervormingen in de vorm van een cultuuromslag is veel tijd en inspanning nodig. Toch lijkt dit de aangewezen weg te zijn, temeer daar vriend en vijand het er meer en meer over eens zijn dat het alternatief – chaos in de Europese Unie – veel duurder en uitzichtlozer zal zijn.
Ongedachte totaalopbrengsten
Voor de vooruitzichten van aandelenmarkten in 2012 is deze ontwikkeling ronduit positief. Niet voor niets luidt het gezegde: “vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard”. Zodra er wat meer zicht komt op herstel van dat broze vertrouwen bij beleggers, zal de bereidheid van beleggers om in goed gepositioneerde en sterk gefinancierde ondernemingen te investeren, snel toenemen.
Het is in dit kader wellicht wel opzienbarend om te constateren dat de meeste van deze ondernemingen tot op heden beweren niet of nauwelijks hinder te ondervinden van de onrust op de financiële markten. Een year end rally zal 2011 als beleggingsjaar niet kunnen redden, maar een hernieuwd vertrouwen in de houdbaarheid van ons financiële systeem zou in 2012 wel eens tot ongedachte totaalopbrengsten kunnen leiden.
Ik noteer de datum van woensdag 30 november 2011 bij deze in mijn agenda. Maar zet er, veiligheidshalve, toch nog een vraagteken achter. Keerpunt?!
Willem Burgers is van 1978 tot en met 1987 werkzaam geweest als fondsbeheerder bij de Robeco Groep. In de periode 1988 tot medio 1990 was hij hoofd research bij Van Meer James Capel, een dochteronderneming van HSBC Bank. Van september 1990 tot medio december 2002 was Willem Burgers managing director van het Orange Fund, een fonds actief op het gebied van Nederlandse smallcaps. Sinds 2007 is hij lid van het beheerteam van het Add Value Fund. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.
Het Add Value Fund heeft long posities in Aalberts Industries, Brunel, Hunter Douglas en Ten Cate. Enkele personen van het beheerteam hebben door het participeren in het Add Value Fund een beperkt indirect belang in bovengenoemde aandelen. Columnist Willem Burgers heeft een longpositie in aandelen Ahold. Keijser Capital Asset Management B.V. is de beheerder van Add Value Fund N.V. en is als vergunninghouder opgenomen in het register dat door de Autoriteit Financiële Markten wordt gehouden. Het prospectus en de financiële bijsluiter zijn beschikbaar op de website Add Value Fund. De waarde van de activa van het Add Value Fund is afhankelijk van ontwikkelingen op de financiële markten en kan als gevolg van het beleggingsbeleid sterk fluctueren. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.
Ik zie niet in waarom een actie van centrale banken, die alleen maar het financiële systeem meer ondermijnen, tot een verbetering van het vertrouwen zou moeten leiden. De koersverhoging van gisteren is gekomen door een koopactie van de sponsorende banken en morgen gaan die zelfde banken (die uiteindelijk aan de touwtjes bij de centrale banken trekken) weer winst nemen. Alle particuliere beleggers die er opnieuw in geloofden zullen weer verliezen zoals het hoort volgens deze zelfde banken. Het zou meneer Burgers passen ons iets beter te informeren.
Vanuit de kelder gaat de trap alleen maar naar boven, beetje bij beetje herstelt het vertrouwen, krijgen we wat rust op de financiële markten en gaan bedrijven die de hardste klappen hebben gekregen ( o.a. ING) weer in ras tempo omhoog.
We krijgen langzaam weer lucht, de emotie zakt er een beetje uit, ook de effecten van alle negatieve berichtgevingen schuiven langzaam in de hoek waar ze thuis horen. We krabbelen weer overeind....
Pluspunt is dat er eindelijk eens iets van coördinatie te bespeuren is. Verder is het positief dat er actie wordt ondernomen en dat de uitvoering niet verprutst wordt. Dat is ook wel eens fijn voor de verandering. Verder was het gisteren natuurlijk vooral een shortsqueeze.
En Papademos en Monti hebben natuurlijk nog helemaal niks gedaan. In Griekenland is de eerste algemene staking tegen de nieuwe regering alweer aan de gang. Er domweg vanuit gaan dat deze nieuwe regeringen (zonder democratische rugdekking) het allemaal wel even gaan fiksen lijkt me op zijn minst onvoorzichtig.