In het Olympisch Stadion werd vrijdag historie geschreven. En dat gebeurt niet vaak in de betonkolos waarvan de ontmanteling evenredig loopt aan die van Ajax. Het gebeurde dan ook niet op het veld, maar in de catacomben. Aandeelhouders van
Antonov hadden topmannen Roumen Antonov en Mike Emmerson zover gekregen dat er een aandeelhoudersmeeting werd gehouden. Uit bezorgdheid? Nee, het was meer een fanclubdag, zoals we die van de Fiat 500-club kennen.
Belofte op belofte
Voor wie het niet weet: Antonov is gebouwd op een belofte en deed er vrijdag nog eentje bovenop. De belofte heet AAD en is de Antonov Automatic Drive – een automatische, revolutionaire automatische 6-versnellingsbak. “Goedkoper, efficienter, zuiniger, kleiner en lichter”, benadrukt het bedrijf bij elke gelegenheid. Wie de aanwezige Roumen Antonov en Mike Emmerson aanhoort tijdens de Antonov-meeting, vrijdag in het Olympisch Stadion moet wel bijna het hoofd van verbazing schudden en zich afvragen waarom niet de halve planeet al rondrijdt met deze Antonov-versnellingsbak.
Dat gaat binnenkort gebeuren. Antonov verkocht dit jaar de eerste licentie aan Honda en hield het aandeelhouderspubliek de vette worst toe van nog eens vijf tot zes licentiecontracten in de komende twee jaar. “Niet één fabrikant durft zijn nek uit te steken wanneer het op nieuwe technologiëen aankomt. Ze willen allemaal de eerste zijn die als tweede instapt”, aldus Mike Emmerson. GM/Opel en Ford worden met name genoemd, maar ook nog 26 andere autofabrikanten.
Het Antonov-publiek trappelt van plezier en vergeet ter plekke dat Antonov sinds de oprichting in 1991 leeft van de belofte. De omzet bedroeg tot dit jaar ‘nul’. Dit jaar kwam de langverwachte ommekeer. Na jarenlange research en testen kocht
Honda een licentie. Antonov en Honda weigeren echter nadere gegevens te verstrekken over de aard en de omvang van dat contract. De aandeelhouders, zo’n 100 waren op komen dagen, blijven in de catacomben van het Olympisch Stadion dan ook licht teleurgesteld achter.
Binnen twee jaar nog vijf licenties
Terwijl Emmerson, die na krap twee minuten en achtenveertig seconden de grote Antonov zelf aflost, keurig alle klippen omzeilt, blijft één opmerking hangen. “Honda heeft tien jaar lang getest en grondige research verricht om uiteindelijk de licentie te kopen. Dat zal bij de concurrenten niet zo lang hoeven duren.” Want, meent Emmerson, de concurrentie is blij met alle tijd, energie en geld die Honda in het product heeft gestoken en zit en masse op het vinkentouw. Goude bergen lonken.
De vraag die niet gesteld wordt, maar bij de sceptici (die zich in het Antonov-bolwerk beter niet bekend maken) blijft hangen, is hoe het mogelijk is dat een klein bedrijf (20 werknemers) in staat zou zijn om een beter product te ontwikkelen dan de veel grotere concurrenten die bij elkaar duizenden specialisten aan het werk hebben gezet.
De angst dat het hele Antonov-concept een ‘big fraude’ is, is echter niet meer aanwezig onder de aandeelhouders. “Er zijn tijden dat ik die angst wel gehad heb”, erkent één van de aanwezigen, “maar ja, het bewijs staat nu voor de deur.” Hij doelt op de Opel Corsa met Antonov-versnellingsbak, die testrondjes met de aandeelhouders rond het stadion rijdt.
Koersdoel: tien euro, twintig euro?
Antonov wacht op ‘commitment’ van de markt. Komt die er, dan ziet de toekomst er goed uit. Antonov is klein, flexibel en kan goedkoop werken met een laag break-even point (120.000 versnellingsbakken). Autofabrikanten houden echter niet van risico’s. Beleggers ook niet en daarom zitten ze goed bij Antonov. “De kans is wel levensgroot dat je al je geld kwijtraakt” vertrouwt een aandeelhouder mij achteraf toe, “maar je hebt veel aandelen voor weinig geld. Dus veel geld hoef je niet te verliezen, maar als Antonov de belofte waarmaakt…” Ogen glinsteren, duim en vingers maken het ‘veel poen’ gebaar.
Achteraf speculeren de aandeelhouders gretig over de grote hoogten die het aandeel kan bereiken. “Wie kan zeggen waar het plafond ligt? Tien euro, twintig, vijftig?” vraagt de één zich af. “Het kan tot in de hemel reiken”, denkt een ander met twinkelende ogen. “Het probleem is dat Antonov veel te weinig informatie verstrekt aan aandeelhouders en veel te weinig aan de weg timmert”, moppert een ander. “In ieder geval is hier meer kennis bijeen dan onder de analisten”.
En anders rest het hazepad
Toch staan de speculaties in schril contrast op de reacties voor de presentatie. Toen werd er enthousiast gesproken over de koerssprong van 75 naar 76 eurocent, die het aandeel die morgen gemaakt had. Zo slecht heeft de pr-machine van Antonov vandaag dus niet gewerkt. Van de aandeelhouders wordt echter nog altijd geduld gevraagd. De belofte blijft staan. Voor wie er in gelooft. “De markt zal het uitwijzen”, zoals Emmerson keer op keer orakelde.
In ieder geval heeft Antonov een richtpunt meegegeven. Als er binnen anderhalf jaar geen nieuwe licenties zijn afgesloten, kunnen beleggers beter het hazepad kiezen. En als er wel één of meerdere licenties bijkomen, is het te hopen dat er meer wordt bekend gemaakt dan met de huidige Honda-deal. Want de vrijgegeven informatie is gelijk aan de omzet tot nog toe: nul.
Maar, toegegeven, sceptici hebben nog nooit een gouden ei gevonden. Zij hebben er ook nog nooit jaren vergeefs op gewacht. “O man, o man” mompelt een aandeelhouder die na de proefrit stilletjes staat te dagdromen en die mij eerder nog voor Lukas Daalder aanzag, “wat rijdt dat ding lekker. En dit was nog maar een prototype.”
Peter van Kleef, eerder bekend als Debutant op deze site, is nu redacteur bij
IEX.nl. Op moment van publicatie had Van Kleef geen positie in de genoemde
aandelen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel
beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw
reactie is welkom op peter@iex.nl
Peter van Kleef is hoofdredacteur van IEXProfs. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Klik hier voor een overzicht van Van Kleefs actuele beleggingen. Uw
reactie is welkom op peter@iex.nl