Een mooie weglegger

Meer informatie over het aandeel van de week: Royal Dutch Shell

Op mijn artikel over Tom Tom kwamen nogal wat heftige reacties. Ik bekende dat beleggers eigenlijk altijd te weinig van een bedrijf weten. Het tegenovergestelde duidt slechts op overmoed: een bekende beleggersfout.

Als dat voor een bedrijf als Tom Tom geldt, geldt dat zeker voor Royal Dutch Shell (RDSA). Dat bedrijf zit namelijk onnoemelijk veel ingewikkelder in elkaar.

Voordat ik op de koersbepalende factoren inga, kijk ik even naar de lange termijn.

Als u in 1973 100 euro in Royal Dutch had belegd, dan zou dat nu 12.000 euro waard zijn. Een aardig vermogen. Alleen door rustig te blijven zitten en je te gedragen als een aandeelhouder. Olies heeft daarmee de rest van de Nederlandse aandelen ruimschoots verslagen.

De MSCI Netherlands Index is in deze kleine veertig jaar slecht gestegen tot 5000 euro. Bij de andere olie-zusters zou u een stuk minder hebben verdiend:

• bij BP zou deze 100 tot 5000 euro zijn gegroeid
• bij Exxon tot 8000 euro
• en bij Total was uw 100 liefst 31.000 euro waard geworden

Lulletje van de klas
Opvallend is dat Royal Dutch ten tijde van de olievoorraadaffaire het lulletje van het olieklasje was. Deze crisis die vooral een boekhoudkundige achtergrond had, heeft wel een louterende werking op de bedrijfsvoering van het concern gehad. Ik denk dat de bedrijfsvoering een stuk efficiënter en minder in zichzelf gekeerd is geworden.

Welke factoren bepalen het koersbeeld op korte termijn?

Als eerste de onderliggende winstgevendheid van het bedrijf. Die is vanzelfsprekend sterk afhankelijk van de olieprijs. Zo, deze open deur is alvast ingetrapt.

Ik kan daar een stapel analistenrapporten over opzoeken, maar ik kan ook de olieprijs in euro’s over de winst per aandeel leggen.

Waardebepaling
De vorige keer toen de olieprijs op dit niveau in euro’s stond was de winst per aandeel 4,00 euro. Ergo, de gemiddelde analist zit op 4,15 euro. Dat lijkt me een reële schatting dus. Zo bekeken is het werk van een analist in Royal Dutch helemaal niet moeilijk.

Dat betekent dat RDSA op 8,4 maal de verwachte winst per aandeel staat. Een koopje, als de olieprijs op de huidige niveaus blijft.

Binnen de sector is door de mooie performance van onze Koninklijke de waardering wel wat ongunstiger geworden:

• Exxon doet 9,5 keer de verwachte winst
• Royal Dutch Shell 8,4
• Total 7,5 keer
• BP 6,2 keer

Qua dividendrendement is Total iets gunstiger dan Royal Dutch. U krijgt 5,2% bij RDSA en 5,5% bij Total. Bij Exxon doen ze als een normaal Amerikaans bedrijf niet zo aan dividend betalen en BP heeft tijdelijk een andere bestemming voor de winsten.

Fiscale dreiging
Eigenlijk is het wel raar dat de olieaandeelen zo’n lage waardering hebben terwijl de meeste commodity-aandelen duur en overbought zijn. Kijk maar eens naar de IPO (beursintroductie) van Glencore, de handelaar en producent van commodities (market cap 42 miljard euro). Een duidelijk teken aan de wand.

Als dit soort insiders hun aandelen naar de markt brengen, gaat u er als outsider er waarschijnlijk te veel voor betalen. Maar met dit soort koers-winstverhoudingen bij de oliemaatschappijen is er geen sprake van overwaardering.

Dan is er de dreiging van de fiscus. De fiscale moeilijkheden waarin de diverse overheden zich bevinden, kan een risico voor Big Oil zijn. Immers het meest gevoelig zijn de bedrijven die hun bezittingen niet zo maar weg kunnen trekken.

Op dit moment is er de dreiging dat RDSA een extra belastingbrief van de Engelse overheid van 1 miljard euro krijgt. En ook in de Verenigde Staten is er een serieuze dreiging. Begin mei is er een wet die de belastingkorting voor Big Oil zou afschaffen door de Republikeinen weggestemd. Anders had Big Oil in de komende tien jaar 21 miljard euro meer aan belasting moeten betalen.

Als u een beetje op het internet surft kunt u daar een heleboel blogs over vinden.

Politieke factor
Olie wordt in politiek onstabiele gebieden gevonden. Dat levert voortdurend discussies over de eigendomsrechten op. Het recente geruzie tussen BP en haar Russische partner is daar een goed voorbeeld van. En in hun thuislanden worden ze aangevallen dat ze zaken doen met niet zulke nette regimes.

Als Shell zich uit Nigeria terugtrekt, staan de Chinezen de volgende dag in de rij om de activiteiten over te nemen.

Conclusie
RDSA is goedkoop. Puur op basis van waardering zou ik zeggen dat Total iets interessanter is. De troefkaart is dat ook Big Oil wat van de huidige hype in commodities mee krijgt. En dan is er nog heel veel koerswinst mogelijk. Er blijft echter de donkere wolk met politieke onzekerheid boven dit bedrijf hangen.

Je weet nooit wat de politiek gaat doen. Een ideaal aankoopmoment is als deze angsten door de markt heen stormen. En dat is op dit moment niet het geval. Voor de lange termijn blijft het een mooie weglegger.

En wie weet krijgen ze ooit nog eens de waardering die de overige commodity-aandelen hebben. Of andersom natuurlijk dat de commodity-aandelen nog eens de waardering van onze Koninklijke krijgen.

NB: Ik lees soms in de Koffiekamer dat Royal Dutch het enige aandeel is dat ik privé bezit. Dat bericht klopt niet. Ik bezit privé buitenlandse aandelen en beleggingsfondsen om iedere mogelijke vorm van belangenverstrengeling tussen mijn privé-beleggingen en de beleggingen van het SNS Nederland Aandelenfonds te voorkomen. Het bescheiden aantal aandelen Royal Dutch heb ik aan mijn kinderen gegeven en die zijn aandeelhouder en verkopen dus niet.

Meer informatie over het aandeel van de week: Royal Dutch Shell