Het valt bepaald niet mee om geld te verdienen in beursjaar 2010. De belangrijke aandelengraadmeters fluctueren weliswaar behoorlijk, maar per saldo bewegen de meeste indices zich rond de nullijn wanneer wordt vergeleken met de slotkoersen van 2009.
Beleggers lijken gevangen te zitten in een duivels dilemma. De vrees voor een afzwakkende economische groei die zich nu aftekent in de macro-cijfers in de Verenigde Staten en China, wint het van de realiteit van een gestaag stijgend winstmomentum bij ondernemingen.
Zoals blijkt uit de gepubliceerde bedrijfsresultaten van ondernemingen over het zojuist afgesloten tweede kwartaal. Circa 80% van de gerapporteerde cijfers waren beter dan marktconsensus. Analisten moeten hun winsttaxaties voor 2010 daarom verhogen. Meest pregnante voorbeelden: Imtech, Philips, Fugro, Ten Cate.
Risicomijdende belangen
In de traditioneel stille zomermaand augustus kunnen beleggers het toch niet opbrengen om deze verbetering van het winstmomentum te vertalen naar concrete koopgerichte acties.
Sterker nog; er is een absolute voorkeur voor vergroting van risicomijdende belangen.
- De Duitse bund noteert vandaag (woensdag 11 augustus) op een historisch lage yield van 2,46%, waar begin dit jaar nog 3,4% werd vergoed. Deze ongekend sterke rentedaling in korte tijd is op geen enkele manier weerspiegeld in een - onder normale marktomstandigheden - te verwachten overeenkomstige stijging van aandelenkoersen. De normale wetmatigheid dat lagere rendementen op vastrentend papier hand in hand gaan met een multiple-expansie in aandelenwaarderingen is in 2010 niet van toepassing.
- Dit leidt nu al tot een zeer opmerkelijke scheefgroei: de dividendrendementen op ondernemingen als bijvoorbeeld Acomo, HES Beheer, BinckBank en Brunel International bedragen bij de huidige beurskoersen tenminste 3,5%. Dit is een excessieve premie ten opzichte van obligatierendementen.
- Daarbij komt dat de winstgroei bij deze ondernemingen in 2011 zal doorzetten, ook in een scenario van trage economische groei.
De dividenden over 2010, die veelal in het voorjaar van 2011 zullen worden uitgekeerd, blijven daarom tenminste op het relatief aantrekkelijke niveau van begin dit jaar.
|
|
|
Tijdsperiode grafiek:
|
Selectiviteit is een must
Mijn conclusie luidt dan ook dat de aarzeling bij beleggers om zich te roeren op aandelenmarkten vooral is ingegeven door een overdreven vrees voor een economische recessie in de komende twaalf maanden. Als een dergelijk doemscenario niet bewaarheid wordt, is een groot potentieel van koersherstel in goed gepositioneerde ondernemingen een zekerheid.
Want selectiviteit is in deze marktomgeving een absolute must. De micro-ontwikkeling bij veel van deze “state-of-the art” ondernemingen was de afgelopen twee jaar identiek:
- De vaste kosten zijn in 2009 sterk gereduceerd
- De balanspositie is gerestaureerd
- De slagkracht om overnames te doen is anno 2010 groter dan ooit tevoren.
Deze drievoudige upgrade van fitness van deze ondernemingen is in het geheel niet weerspiegeld in de beurswaardering. Ik verwacht dat dit vanaf 2011 zichtbaar gaat worden in een vrij breed gedragen koersherstel.
Buitenkansjes
Of misschien in individuele gevallen wel eerder als private equity partijen, die gaandeweg weer wat offensiever gaan opereren, zich ontfermen over de nu beschikbare buitenkansjes.
Kortom, wat mij betreft verdient de microrealiteit van een kerngezond bedrijfsleven meer waardering dan beleggers nu bereid zijn er aan toe te kennen. Toegegeven, het spreekwoord luidt niet voor niets: “ De markt heeft altijd gelijk”.
Ik heb bij de huidige waarderingen niettemin de sterke indruk dat “ de markt” wat lang blijft hangen in een zomerslaap. Beschouwt u deze column maar als uw persoonlijke wake up call. Van harte aanbevolen.
Willem Burgers is van 1978 tot en met 1987 werkzaam geweest als fondsbeheerder bij de Robeco Groep. In de periode 1988 tot medio 1990 was hij hoofd research bij Van Meer James Capel, een dochteronderneming van HSBC Bank. Van september 1990 tot medio december 2002 was Willem Burgers managing director van het Orange Fund, een fonds actief op het gebied van Nederlandse smallcaps. Sinds 2007 is hij lid van het beheerteam van het Add Value Fund. Het Add Value Fund heeft een long positie van 205.000 aandelen Imtech, 130.000 aandelen Koninklijke Ten Cate, 299.000 aandelen Acomo, 70.000 aandelen HES Beheer, 242.000 aandelen BinckBank en 126.000 aandelen Brunel International. Enkele personen van het beheerteam hebben door het participeren in het Add Value Fund een beperkt indirect belang in bovenstaande ondernemingen. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Keijser Capital Asset Management B.V. is de beheerder van Add Value Fund N.V. en is als vergunninghouder opgenomen in het register dat door de Autoriteit Financiële Markten wordt gehouden.
Om te reageren op dit artikel, klik hier.

Willem Burgers is van 1978 tot en met 1987 werkzaam geweest als fondsbeheerder bij de Robeco Groep. In de periode 1988 tot medio 1990 was hij hoofd research bij Van Meer James Capel, een dochteronderneming van HSBC Bank. Van september 1990 tot medio december 2002 was Willem Burgers managing director van het Orange Fund, een fonds actief op het gebied van Nederlandse smallcaps. Sinds 2007 is hij lid van het beheerteam van het Add Value Fund. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.
Het Add Value Fund heeft long posities in Aalberts Industries, Brunel, Hunter Douglas en Ten Cate. Enkele personen van het beheerteam hebben door het participeren in het Add Value Fund een beperkt indirect belang in bovengenoemde aandelen. Columnist Willem Burgers heeft een longpositie in aandelen Ahold. Keijser Capital Asset Management B.V. is de beheerder van Add Value Fund N.V. en is als vergunninghouder opgenomen in het register dat door de Autoriteit Financiële Markten wordt gehouden. Het prospectus en de financiële bijsluiter zijn beschikbaar op de website Add Value Fund. De waarde van de activa van het Add Value Fund is afhankelijk van ontwikkelingen op de financiële markten en kan als gevolg van het beleggingsbeleid sterk fluctueren. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.

Willem,
Ik weet niet of U de titel van uw artikel hebt bedacht, maar mijn eerste reactie was: Was het maar waar!
Als er nu iets is wat we de afgelopen DERTIG jaar met beleggen geleerd hebben, dan is het dat je de meest zorgvuldige, uitgebreide analyses van bedrijven kunt maken, maar dat dat , jammer genoeg en héél frustrerend, weinig tot zelfs heel weinig zegt over de koersevolutie na aankoop.
Die koersevolutie wordt wel degelijk in zeer ruime mate bepaald door het "macro" dus door het economisch klimaat waar de beurzen op dat moment in verkeren. Oftewel: de afgelopen jaren constateerde je dat in "goede beurstijden" slecht gerunde bedrijven toch een heel mooie opbrengst gaven en omgekeerd in slechte beurstijden prima bedrijven toch maar in koers blijven zakken.
Ik zou oh zo graag willen dat onderzoek van "micro", resultaat zou opleveren met negeren van "macro".
Maar dat levert beroerd slechte resultaten op.
Ik zou ook wel willen dat het anders in elkaar steekt, maar door schade en schande , deze laatste les toch goed geleerd.
Of zoals men in de beurswereld zegt: Bij vloed liggen alle bootjes ( koersen van bedrijven) hoger op het water dan bij eb...........
Peter
kortom kom naar het lokale fonds die ver achtergebleven is NEDSENSE ga je maar is verdiepen in die fonds ver achtergebleven nu schoonschip en na zoveel jaren verlies 1 september cijfers gaan ze break-even of een kleine winst met nieuwe klanten voor de loft
Vergeet macro, vergeet micro, vergeet de euro, vergeet de dollar, vergeet de hele beurs. Koop zilver!
Kan zo een tiental aandelen noemen die qua bedrijfscijfers niet te lijden hebben gehad van de crisis, desondanks in '08 zwaar koersverlies hebben geleden maar momenteel weer gewoon op koers liggen.
Marique,
Bovenstaande klopt ( uiteraard) maar diezelfde muurbloempjes vond je ook bij de largecaps. Ook daar vond je bedrijven die niet zoveel geleden hadden, qua cijfers, maar desondanks ook zwaar zakten en afgelopen jaar weer flink gestegen zijn. Dus ook daarvoor geldt jouw opmerking dat wie FA hanteert in die zwartgallige periode toch large caps oppakt. Wat mij betreft hoeven dat niet persé micro-caps te zijn.
Overigens Marique, ik heb, bij tweede lezing een beetje twijfel gekregen wat in de titel met "macro" en "micro" bedoeld wordt. In mijn reactie hierboven had ik macro geïnterpreteerd als het macro-economische situatie in de wereld. Dus of er economische groei is, weinig oplopende tekorten etc. , het algehele beursklimaat. Maar bij tweede lezing kun je het ook interpreteren als een discussie over de keuze tussen large caps en mini caps. En dat geeft wat verwarring besef ik nu zelf ook.
Peter
Ja, er zijn heel veel kleine parels te vinden. Maar ... het blijft toch wel speculatief.
Mijn pareltjes zijn: Pharming, Antonov, Lbi, Spyker, Kardan en nog zo wat.
Geluk allemaal!
Die "pareltjes" van jou schitterden de afgelopen tien jaar als de smerigste en rommeligste kiezelsteentjes. Ik zou ze nog niet op mijn oprit willen hebben!
Buffett is 's werelds meest succesvolle belegger geworden door alleen maar te investeren in bedrijven die een jaar of 20 bestaan (ten tijde van zijn investering), door het absoluut vermijden van micro dus. En verder anticipeert de markt op een dubbele dip, de huidige winsten zijn het verleden en geen garantie voor de toekomst, en als de bedrijven met de winsten niets doen wringen ze hun eigen nek om. Het ziet ernaar uit dat dat gaat gebeuren.
De aandelen van kleine bedrijfen op de beurs hebben vind ik als groot nadeel dat er vaak niet veel dagomzet in zit.
Als je dan met een order komt van 80.000 euro, dan wil dat niet. Zowel aan- als verkoop wordt dan een probleem.
De grote martktpartijen laten ze links liggen om die reden.
Zelfs bij smallcaps op een rustige zomerdag is er nog al eens een lage onwerkbare handel.