Soms heb je zomaar een gedachte die je niet loslaat. Dit keer bleef er eentje hangen na het lezen van een heel bijzonder interview. De man die de vragen stelde bij het interview was Rolf Stout, de beheerder van
Fortis Obam, die meestal zelf geïnterviewd wordt.
De man die de antwoorden gaf was (gaat u even zitten) Mr. J.G.A. baron Sirtema van Grovestins. De Baron leidde Fortis Obam in 1954 naar de beurs en bleef, nadat hij het fondsbeheer uit handen gaf, van 1967 tot 1997 lid van de raad van bestuur (en zelfs bestuursvoorzitter).
Stout vraagt De Baron in het interview naar zijn ervaring en plan van aanpak in vroegere crisistijden. Het grootste verschil dat De Baron ophaalt is dat hij destijds 20% liquide kon gaan, een luxe die moderne fondsen in de regel hebben afgeschaft.
De vraag na anderhalf jaar pijnlijke bearmarkt is natuurlijk: waarom?
Mandaat
Ook daarop heeft De Baron een duidelijk antwoord. “Tussen 1966 en 1982 waren de aandelenbeurzen weliswaar uiterst volatiel maar boekten ze geen werkelijke vooruitgang. In die jaren loonde het de moeite om af en toe helemaal uit aandelen te stappen. Maar tussen 1982 en 2000 zijn de aandelenmarkten over de hele wereld enorm gestegen."
"De Dow Jones is bijvoorbeeld van 1000 naar 13.000 punten gegaan. En dan werd je gestraft als je portefeuille voor 10-20% uit liquiditeiten bestond, omdat je qua rendement nooit kon concurreren met de fondsen die voor 100% waren belegd. Ik denk dat dit de reden is waarom de meeste beleggingsfondsen altijd volledig zijn belegd.”
Daar heeft De Baron een punt. De angst om koersstijgingen te missen heeft de industrie in dit harnas gejaagd. Maar past die harnas de moderne belegger in deze tijden nog wel? Regelmatig heb ik fondsbeheerders de vraag voorgelegd, en meestal kwamen ze niet verder dan een dooddoener.
“Beleggers hebben me het mandaat gegeven om vol belegd te zijn, dus ben ik vol belegd.” Sja.
Uitzondering
Het klinkt een beetje als een aanvaller die niet mee wil verdedigen, omdat-ie als aanvaller gehaald is. Er zijn uitzonderingen, die het wel mogen, kunnen en doen. Carmignac Investissement is een schoolvoorbeeld daarvan. Het fonds is een wereldwijd beleggend fonds, maar schuwt niet om uitgesproken bets te nemen.
Volgens de laatste cijfers heeft fondsbeheerder Edouard Carmignac nu 20% cash, en het fonds vaart daar wel bij. Dit jaar staat er een kleine plus op het bord, terwijl de MSCI World 10% in de min staat. De Fransen durven cash aan te houden als de aandelenmarkt piept en kraakt.
Ik eis kas!
Die durf wordt beloond met een flinke outperformance. Niet alleen de kaspositie, maar ook de vlucht in goudmijnaandelen, trouwens (vier van de vijf topholdings). Maar de mogelijkheid om liquide te gaan heeft ook zijn keerzijde. Niet elke fondsbeheerder vindt van zichzelf dat hij ook toegevoegde waarde kan leveren door de markt te timen.
En er bestaat een kans dat Carmignac Investissement in een snelle uptick achterblijft. Cash aanhouden kan ook een risico zijn, maar per saldo zal het risicoprofiel afnemen. De tracking error (mate waarin het rendement afwijkt van de index) neemt anderzijds juist toe, terwijl de standaardeviatie juist ook als risicometer wordt gezien....
Carmignac Investissement staat dit jaar op +1,8%, over drie jaar op -8% en over vijf jaar op 40%. Over tien jaar noteert het fonds op +149% tegen -35% voor de MSCI World. De mogelijkheid om een deel van het fondsvermogen als kasgeld te parkeren heeft de opwaartse potentie nauwelijks aangetast.
Ik wil in elk geval een lans breken voor de mogelijkheid om voor 20 tot 30% kas aan te houden voor beleggingsfondsen. Het biedt een extra kans voor beheerders om zich te onderscheiden van hun concurrenten. Als ik mijn geld aan een fonds toevertrouw is het mandaat dat ik de beheerder geef niet om altijd vol belegd te zijn, maar om in elke markt het best mogelijke rendement te behalen.
Desnoods met cash dat niet meer is dan een extra stuk gereedschap in de gereedschapskist van een fondsbeheerder. Lang leve Mr. J.G.A. baron Sirtema van Grovestins, de moderne meeverdedigende aanvaller!
Peter van Kleef is financieel journalist en redacteur bij IEX.nl. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Klik hier voor een overzicht van Van kleefs actuele beleggingen. Uw
reactie is welkom op peter@iex.nl
Peter van Kleef is hoofdredacteur van IEXProfs. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Klik hier voor een overzicht van Van Kleefs actuele beleggingen. Uw
reactie is welkom op peter@iex.nl
Waarom geen 100% cash aanhouden als de beurs naar beneden gaat? Heb ik zelf ook gedaan, en bevalt prima.
Inderdaad heeft mijn vermogensbeheerder indertijd gewijgerd kas te gaan terwijl meerdere financiële fondsen tot meer dan 50% in waarde zakten. Inmiddels zijn ze tot tussen 90 en 98% in waarde gezakt, de helft van het vermogen meesleurend.
Tsja, wat nu als beleggers zelf graag de keuze willen maken tussen cash of aandelen?
Als ze cash willen hoeven ze geen beleggingsfonds te kopen (met 1%-1,5% beheersfee).
Als ze vol in aandelen willen en een fonds kopen dat daarna niet in aandelen belegt maar cash is het ook niet goed.
Maar het zou voor sommige beleggers interessant kunnen zijn een soort mixfonds te introduceren naast het pure aandelenfonds, waarbij de beheerder bepaalt hoeveel cash er wordt aangehouden.
door het geleveraged beleggen van hedgefunds met hun 20% performance fee hebben vele banken hetzelfde spelletje opgezet om de uittocht van de beste mensen te voorkomen.
cash aanhouden? nee, hefbomen die posties!
en dan vooral in bedrijven beleggen die zwaar gehefboomd zijn.
om nu voor cash te opteren en vooral in schuldenvrije bedrijven te beleggen is in de achteruitkijkspiegel staren.
Waarom niet tijdelijk 100% in cash? Wie dat gedaan heeft (hoe heette die man ook weer die dat in 1928-1929 deed en vervolgens miljonair werd door tijdens de Great Depression te kopen) is nu spekkoper. Timing is alles (sorry Graham.)
fondsbeheer moet vooral goedkoper!
(en de beheerder zonder dikke bonus en leaseauto)
Dat ze moeten leren ben ik het volledig mee eens.
Een gedeelte cash aanhouden voor een aandelenfonds zie ik niet zo zitten, ze moeten gewoon het hen toevertrouwde geld beleggen zonder poespas.
Voor de klant zorgen, niet voor zichzelf.
Helaas is de bankcultuur in en in verrot, zoals maar weer eens blijkt bij de nieuwe CFO van ING met z'n 100k aandeeltjes.
En dat onder het mom van compensatie voor z'n salaris bij HSBC!
Dat waren andere tijden meneer Hommen, Kok, Van der Veer etc.!
Helaas leren ze dus helemaal niks.
Geen goed idee. Ik betaal een fondsmanager een fikse fee om goed te beleggen. Als ik daar niet meer in geloof, haal ik zelf (een gedeelte) terug om in cash aan te houden.
Het lijkt me niet de bedoeling om fondsmanagers te betalen voor het aanhouden van cash. Dat kan ik zelf ook.
een fondsbeheerder moet zo goed mogelijk resultaat maken, natuurlijk hoort cash-positie daar ook bij.
Een vast percentage belegd zijn volgens afm-voorwaarden is mij een doorn in het oog.
Wat je nu mooi kan zien is dat al die fondsbeheerders veel te veel met elkaar borrelen en ouwehoeren en ze uit angst allemaal hetzelfde doen ook als dit fout is. Daarom loop ik het eigen
spoor.
Daarom daghandel ik niet omdat 3% slechts postief eindigt/jaar . Soms is daghandel prima , maar nu , ik denk nog even niet.
Het valt wel enorm op dat iex steeds zo'n reclame maakt voor carmingac. Hoeveel betalen de fransen om steeds in iex colums te verschijnen?
Corny, je betaalt niet om cash aan te houden, je betaalt om de BESLISSING om al dan niet cash aan te houden.
Precies wat Corny zegt. Je investeert in een fonds met de verwachting dat dit wordt belegd.
Zelf bepaal je hoeveel procent van je vermogen je in een fonds stopt. Cash aanhouden kan ik zelf ook prima.
Een fonds hoeft ook helemaal niet elk jaar te stijgen, als het maar beter presteert dan de index. Bovendien is er altijd wel ergens iets dat stijgt, het is aan de fondsbeheerder om dat op te zoeken.