Flopmanager, topsalaris

Na jaren van politiek gekonkel en maatschappelijke heisa in Nederland over de salarissen van topmanagers van de grote bedrijven komen aandeelhouders nu eindelijk ook in opstand. Dat is meer dan terecht.

Het is tenslotte hun geld wat zo kwistig aan de bestuurders wordt uitgedeeld. Bij de aandeelhouders hoort daarom ook de finale beslissing te liggen of deze managers dit geld nu wel of niet waard zijn.

Ik snap goed dat de politiek zich er flink mee bemoeit. Wat voor voorbeeld geeft bijvoorbeeld CEO Jean-Paul Votron van Fortis wel niet met zijn 73% salarisverhoging?

+73%
Hoe verkoop je als politicus dan aan de Nederlandse bevolking dat ze haar looneisen moet matigen, omwille van onze concurrentiepositie en om de inflatie te beteugelen? Aandeelhouders morren bij Fortis trouwens niet voor niets. De overname van ABN Amro vorig jaar was niet bepaald het toonbeeld van het creëren van aandeelhouderswaarde.

Op het hoogtepunt van de markt is de bank overgenomen, tegen 14 maal de boekwaarde. Fortis heeft 8 miljard euro aan beurswaarde ingeleverd en nog eens 13 miljard euro bij haar beleggers opgehaald. Per saldo is dat bijna gelijk aan de hele overname van ABN Amro à raison van 24 miljard euro. Kan gebeuren, zo zit het spel in elkaar.

Moet deze achteraf ongelukkige beslissing alleen beloond worden met een bonus en een salarisverhoging van 73%? Nee, het is daarom de hoogste tijd dat de remuneratiecommissie - dat is het groepje old boys dat over elkaars salarissen gaat - zegt: “En nu is het genoeg!” Het is net als bij kleine kinderen: als je blijft geven
waar ze om zeuren, blijven ze vragen..

Opstand
De harde cijfers: in de afgelopen vier jaar zijn de CEO vergoedingen gemiddeld met 15% per jaar gestegen. Onze politieagenten hebben voor heel wat minder hard actie moeten voeren, om maar een dwarsstraat te noemen. Het is daarom de hoogste tijd om deze salarisspiraal te doorbreken. Het is gewoon haasje-over geworden.

Verplaatst u zich eens in de huid van zo’n topmanager. Je hebt jaren keihard gewerkt om CEO te worden en dan heb je een bijbehorend ego gekregen. Dan lijd je grote psychische schade, als op je neer wordt gekeken bij het golfpartijtje met de old boys. “Ach gut, sta jij onderaan? Nou ja, als je je werk maar leuk vindt, toch?”

Vastned Retail, Corporate Express en woensdag nog Ahold merkten het ook al. Er zijn zelfs beloningsvoorstellen weggestemdst omdat behalve een enkele particulier nu ook grootaandeelhouders zich roeren. Elders in Europa is het niet anders. Bij de jaarvergaderingen van BP, Renault, Carrefour en Volvo gaat het er heet aan toe.

Verdriet
Kijk, als een hoog salaris garant staat voor een hoog aandeelhoudersrendement, heb ik er in principe geen problemen mee. Mijn eigen onderzoek en dat van anderen leert mij echter dat er sprake is van het tegenovergestelde! Hoe hoger de salarissen, hoe slechter de aandeelhouders af zijn.

Notoire veelverdieners als Crispin Davis van Reed Elsevier, Nancy McKinstry van Wolters Kluwer en Don Shepard van Aegon (klik op de namen voor een overzichtje van hun miljoenen) hebben de aandeelhouders alleen maar verdriet en weinig rendement gebracht.

Topmanagers, bedenk dat als u weer uw troon bestijgt bij de jaarvergaderingen en vindt dat u meer moet verdienen dan u krijgt. Aandeelhouders vinden namelijk dat u al véél meer krijgt dan u verdient en zij zijn de baas van de onderneming en niet u. U bent slechts in hun dienst.