Als
Kendrion morgen haar kwartaalcijfers bekendmaakt, moeten beleggers niet kijken naar omzet of resultaat. Belangrijker voor de waardeontwikkeling is welke acties grootaandeelhouders en het bestuur ondernemen tegen ex-ceo Wolters en de commissarissen.
Tot mijn verbazing zitten die er nog steeds. Want dat de laatstgenoemde twee partijen beleggers in Kendrion grandioos op het verkeerde been hebben gezet, is wat mij betreft een understatement.
Ik twijfel er niet aan dat zij met angst en beven wachten op een dagvaarding en regelmatig de polis van hun beroepsaansprake-lijkheid raadplegen. Wat is er ook alweer bij onderneming aan de hand en hoe zit de vork precies in de steel?
Koersgevoelige informatie
Op 7 mei meldde Kendrion het terugtreden van de ceo Wolters “om redenen die te maken hadden met de functie van ceo van Kendrion in combinatie met die van directeur-grootaandeelhouder van Wolters Holding”. Beleggers reageerden enthousiast, omdat de gekozen bewoordingen speculaties versterkten over een ophanden zijnd bod.
De koude douche liet enige tijd op zich wachten. Pas ruim drie maanden later meldde het bedrijf bij de presentatie van de halfjaarcijfers een voorziening te moeten nemen voor een oninbare lening. Deze lening had betrekking op de financiering van de verkoop van sanitaire activiteiten aan een zekere meneer Wolters…
Ja, u leest het goed. De toenmalige bestuursvoorzitter van de onderneming verkocht een deel van de activiteiten van het bedrijf aan zichzelf en financierde dit deels met een lening van Kendrion. Nu hebben wij meen ik een regel in het fondsenreglement van Euronext , die zegt dat koersgevoelige informatie terstond bekend gemaakt moet worden.
Rood: AEX
Blauw: Kendrion (jaar)
Muisstil
Het spreekt voor zich dat het aftreden van Wolters (mede) te maken had met zijn onvermogen de lening terug te betalen. Als ik bedenk dat de afboeking de intrinsieke waarde van het aandeel halveert, dan geeft het geen pas die informatie bijna vier maanden te verzwijgen. Euronext bereikte blijkbaar geen klachten en ze ziet ook geen reden zelf iets te ondernemen.
Andere rechtszaken, die ook mogelijkheden bieden om de schade te verhalen, zijn nog niet aangekondigd. In een interview heeft voorzitter Willems van de Ondernemingskamer eens aangegeven dat hij al krantenlezend nieuwe zaken voor zich zag opdoemen. Bij het bekijken van de Kendrion-persberichten trok hij ongetwijfeld zijn overvolle agenda.
Kon hij nog een gaatje vinden voor een onverkwikkelijke zaak als deze? Nee, tot mijn verbazing bleef het muisstil. Dat is te meer opmerkelijk, aangezien Kendrion een aantal grootaandeelhouders kent, die er normaal ook geen moeite mee hebben van zich te laten horen als hen iets niet zint. Toch ligt de zaak vrij eenvoudig.
Scheve schaats
Als een bestuurder transacties verricht met zichzelf, dan is de hoogste waakzaamheid van de commissarissen geboden. Los van ieders morele integriteit staat een dergelijke transactie immers per definitie bol van belangenverstrengeling en -conflicten. Op zichzelf hoeft het zakendoen met gelieerde partijen een onderneming niet te benadelen.
Voorwaarde is dat het proces met de nodige zorgvuldigheden is omgeven. Het verschaffen en behouden van afdoende zekerheden is daar een belangrijk element in. Juist wat dat betreft lijkt Wolters een scheve schaats te hebben gereden en hebben de commissarissen van Kendrion zitten slapen.
Als ik de tekst in de jaarrapporten 2001 en 2002 van de onderneming met elkaar vergelijk, dan lijkt dat te indiceren dat er op onaanvaardbare wijze met zekerheden is geschoven. Om te beginnen valt mijn oog in het jaarrapport van 2001 op het kopje Transactie met een aan Kendrion gelieerde partij.
Rood: AEX
Blauw: Kendrion (maand)
Plotseling verdwenen
Wat staat daar? “Kendrion heeft in het kader van de afwikkeling van deze transactie nog vorderingen uitstaan van 43,6 miljoen euro, waarvan eigendomsrechten op onroerend goed ten bedrage van 25,9 miljoen euro.” Waar er in 2001 sprake lijkt van een substantiële dekking van de vordering door hypothecaire zekerheid, is die toevoeging in 2002 verdwenen.
Veranderingen in de afgegeven garanties en borgstellingen veranderen ook in die jaren, zonder dat de lezer kan vaststellen wat er precies is gebeurd en waarom. Het is triest dat de passiviteit van de grootaandeelhouders ook in de zaak Kendrion weer ten koste gaat van de kleine aandeelhouders in het fonds.
Zij zijn immers zodanig versnipperd, dat ze de barrières voor een procedure bij de Ondernemingskamer niet kunnen nemen. Voorwaarde is namelijk dat de aandeelhouders of 10% van het kapitaal in eigendom, of 225.000 euro nominaal in bezit hebben. De aansporingen om actiever te gaan optreden lijkt ook aan dovemansoren gericht te zijn.
Solidariteit
Over een eventuele stemplicht van instituten in de aanbevelingen van de Commissie Tabaksblat is bijvoorbeeld al zoveel commotie ontstaan, dat het voorstel het dan ook niet haalt. De zaak-Kendrion toont aan dat de stemplicht niet eens ver genoeg gaat en er eigenlijk zelfs een actieplicht voor grootaandeelhouders moet komen.
Tot dan blijft solidariteit tussen aandeelhouders een ideaalbeeld en blijven de kleintjes afhankelijk van de agenda van de grote spelers.
Frans Faas is directeur van Interfaas, een advieskantoor dat zich bezig houdt met bedrijfsoverdracht en belangenbehartiging van vermogensverschaffers. Op moment van publicatie had Faas geen positie in de genoemde aandelen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
faas@iex.nl.
Frans Faas is directeur van Interfaas in Boekel, een advieskantoor dat zich bezig houdt met bedrijfsoverdracht en belangenbehartiging van vermogensverschaffers. Op moment van publicatie had Faas geen positie in de genoemde aandelen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
faas@iex.nl.
Er zijn (nog) geen reacties geplaatst.